کمک کنید این دعوا رو مدیریت کنم و حقم رو از استادم بگیرم

[لیلای ساروان]

دوست عزیز مطمئنی که استادت به خاطر اینکه به قول خودت تنبیهت کنه این حرف رو در حد حرف نزده و به قولی هیجوقت عملیش نکنه و در واقع اسم شما رو تو مقاله می یاره
آخه مگه میشه کسی که مقاله رو نوشته اسمش نیاد اگر کسی یک بار حتی مقاله رو بخونه و چک کنه اسمش تو مقاله می یاد مگه میشه اسم نویسنده مقاله نیاد
شاید در حد حرف میگه و عملیش نکنه

[دل سوخته]

دوست عزیز مطمئنی که استادت به خاطر اینکه به قول خودت تنبیهت کنه این حرف رو در حد حرف نزده و به قولی هیجوقت عملیش نکنه و در واقع اسم شما رو تو مقاله می یاره
آخه مگه میشه کسی که مقاله رو نوشته اسمش نیاد اگر کسی یک بار حتی مقاله رو بخونه و چک کنه اسمش تو مقاله می یاد مگه میشه اسم نویسنده مقاله نیاد
شاید در حد حرف میگه و عملیش نکنه

کاشکی واقعا همین طور باشه که شما می گی لیلا جان. اما حس می کنم این طور نباشه و حرفش جدی باشه. شاید اگه باز هم با هم در ارتباط می بودیم و با هم کار می کردیم و رضایتش مجدد جلب می شد نظرش هم تغییر می کرد ، اما الان که می خواد کات کنه فکر نمی کنم خیلی بشه امید داشت که در آینده نظرش تغییر کنه. استادم خیلی شخصیت خاصی داره و خیلی جدی و سر سخته. من خودم یه جورایی جذب همین خاص بودن شخصیتش و جدیتش شده بودم. اما هیچ وقت تا قبل از این ماجراها از جدیتش علیه من استفاده نکرده بود و همیشه در جهت بهبود کار و تقویت روحیه سخت کوشی در من بوده. اما حالا که دیدگاهش نسبت به من عوض شده از این جدیت داره بر علیه من استفاده می کنه. (قبل ها که با هم خوب بودیم یه بار تو یه بخش مقاله نمی تونستم اون جوری که مد نظر استادم بود مقاله رو اصلاح کنم. بعد از مدتی تلاش گفت اگه این بار نتونی اون جور که باید اصلاحش کنی اسمت از جایگاه اول برداشته میشه و میره آخر. من هیچوقت حرفشو باور نکردم و فکر می کردم اینجوری میگه که من تلاشمو بیشتر کنم. اما وقتی آخرش اون بخش دلخواهش نشد، خودش دست به قلم شد و تغییرش داد و تو نسخه ای که به من داد اسمم به جایگاه سوم تغییر کرده بود. بعد از اون همیشه من از این قضیه ناراحت بودم و چند بار به نحوه های مختلف ناراحتیمو از این قضیه نشون دادم. بعد از اون بود که استادم سعی در توجیه من داشت با یادآوری سهم علمی من توی کار. اما من هیچوقت به حرفش توجه نمی کردم و احساس می کردم داره زور می گه و همیشه ته دلم از دستش شاکی بودم. این باعث شده بود اصلا به این قضیه فکر نکنم که ممکنه استادم راست بگه. این ماجرا رو گفتم واسه این که بگم معمولا استادم روی حرفش می مونه.)
من احتمال زیاد برای هفته بعد باهاش جلسه بگذارم. می خوام تا اون موقع یه متنی آماده کنم که چه چیزهایی می تونم بهش بگم که هم تأثیر بدی روش نداشته باشه و هم نوعی یادآوری حقم بهش باشه.
البته گاهی هم فکر می کنم شاید زمان بدم تا یه کم بگذره. شاید واقعا همین جور باشه که شما می گید و با گذشت زمان معلوم شه که فقط حرف بوده و عملی اش نمی کنه. می ترسم اگه دوباره بهش راجع به حضور اسمم تو مقاله حرف بزنم تو این شرایط که دیدش نسبت به من تغییر کرده پیش خودش فکر کنه من هنوز با حالتی طلبکارانه نسبت به موضوع نگاه میکنم و بیشتر عصبانیش کنه و اگه راهی برای تجدید نظر تو تصمیمش باشه از بین بره.
واقعا سر دو راهی موندم. می خوام قبل از این که باهاش صحبت کنم استخاره کنم.
وقتی که حرفامو که می خوام بهش بگم آماده کردم، اینجا می نویسم تا دوستان کمک کنن و نظر بدن که مناسب هست یا نه