سلام داملا جان..به همدردی خوش برگشتی
راهنمایی خاصی برات ندارم.فقط خواستم بات همدردی کنم.چون منم قبلا یه مدت اینطوری شده بودم.در اوج شادی دلم گریه میخواست..بعد فهمیدم علتش اینه که یه سری احساسات پنهان شده دارم..مثلا غم و غصه هایی که تو وجودم قایم کردم.یه مدت رو خودم کار کردم تا بتونم پیداشون کنم و تخلیه کنم..الان تقریبا خوبم.
چون گریه و هیجانات بیش ازحد باعث تخلیه روانی میشه پس قاعدتا احساساتی یا حتی افکار و مسائلی تو وجودت پنهان شده که باعث ناارومیت میشه.
(من چقد راهنمایی کردم:)..ببخشید دیگه بیان تجربه بود فقط)
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)