با اجازه استاد فرهنگ
ايشان در كودكي در غروب غم انگيز جاده از دور به خرسها يا گوريلهايي كه در چمنزار به بازي مشغول بودند مي نگريستند
و با خود ميگفتند زندگي زيباست كو چشمي كه زيبايي ببيند
استاد از عنفوان كودكي به شدت فرهيخته و خاص بودند و دسته گلهايي كه به اب ميدادند را هر كسي نميتوانست درك كند
استاد خوشحاليم كه اينجاييد
و ببخشيد اگر در محضرتان سخني گزاف رانديم
اين تصويررا خواهر زاده ام وقتي نقاشي اقاي خارپشت را ديدند كشيدند و گفتند اين شكليند ايشان
با تشكر
![]()







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)