kahokooh
چقدر خوندن تاپیکت توی آشفته بازار دنیای ما بزرگترا، آدمو آروم میکنه.
اینقدر غرق در مشکلات عمیق و پیچیده و به معنای واقعی "سنگین" خودمون هستیم که گاهی اصلا یادمون میره یه زمانی چه بی دغدغه زندگی میکردیم... یه زمانی چه راحت شبا میخوابیدیم... یه زمانی چه بی غصه میخندیدیم...همون موقع ها که همسن و سال امروز تو بودیم.
کاه و کوه....
هیچی ندارم بهت بگم...
جز اینکه :
خوش به حالت....
یهویی دلم خیلی گرفت،
دلم برای اون موقع های خودم تنگ شد...








علاقه مندی ها (Bookmarks)