shirin goli عزيز...
مسلما نامزد شما به همه ي فوت و فنهاي رابطه ي موثر وروش درست ابراز شخصيت و توجه آگاهي ندارد و راه درست ابراز ناراحتي را هم نميداند...
اما...
ازدواج يك رابطه ي دو سويه است،هر عملي عكس العملي رو در پي خواهد داشت،و چه بسا رفتارهاي به ظاهر درست ما اغلب هم مورد تاييد اطرافيان قرار ميگيرد في الواقع از نظر اصول روانشناسي اشتباه باشد!و نتايج نا مناسبي را به بار آورد.
در نوشته هاي شما نكات ريز بسياري نهفته بود،بسياري را بهار 66 عزيز به شما گوشزد كرد،من هم به عنوان شخصي كه متاهلم و با مشكلات زيادي كه كوچكترينهايش مشكلاتي از قبيل مشكلات شما بود دست و پنجه نرم كرده ام ،فكر ميكنم بايد تكليف خودتان را با خودتان مشخص كنيد:ايا نامزدتان و خانواده اش را همين طور كه هست ميتوانيد بپذيريد يا خير؟
اين پذيرش به مفهوم اين است كه:در انتظار تغيير رفتارهاي خانواده اش نباشيد،در انتظار تغيير شغل نامزدتان نباشيد،در انتظار ادامه ي تحصيل نامزدتان نباشيد و ...
در واقع به اميد اين كه همه چيز يا بعضي چيزها تغيير خواهد كرد وارد زندگي مشترك نشويد.
نا گفته نماند كه اين پذيرش چه در مورد اين آقا و چه در مورد هر مرد ديگر كره ي زمين كه به عنوان همسر ميپذيريدش شرط اول همان آرامش و خوشحالي ست كه در زندگي خواهان آنيد.
پ.ن:بسياري از واكنشهاي نامزدتان به خاطر حس كمبود و پايين بودني ست كه نسبت به شما دارد،همان طور كه شما زمزمه ي برتري خودتان را در اين ازدواج از ديگران شنيده ايد ايشان هم شنيده اند!و مدام در حال امتحان شما براي اطمينان از اين كه شما از اين ازدواج دلسرد نيستيد بوده اند و به جرات ميتوانم بگويم علت قريب به انفاق تهديد به طلاقها دريافت همان حس تاييد و نياز شما به اين رابطه بوده است.
پ.ن2:اين جا بحث انتخاب و پذيرش عواقب هر نوع تصميم گيري ست،در انتخايتان براي ازدواج تا حدودي احساسي عمل كرديد،و به خاطر عشق بسياري از مسائل را نا ديده گذاشتيد، در مورد تصميم براي جدايي كمي منطقي تر بيانديدشيد...
موفق باشيد
دوستان لطفا در صورت تمايل براي ادامه ي بحث در مورد مزايا يا معايب طلاق تاپيكي جداگانه باز كنيد،با اين روش نه تنها كمكي به مراجع نميشود بلكه باعث سردرگمي و پر شدن ظرفيت تاپيكش ميشود.









علاقه مندی ها (Bookmarks)