طلاقی به اسم ازدواج

[ستاره غم]

زمانی به آرامش می رسی که دنبال خواسته هات باشی شما هدفتو می شناسی میخوای طلاق بگیری ولی حاضر نیستی بار مسولیتشو به دوش بکشی نمی خوای زیر بار اشتباهی که انجام دادی بری می خوای حذف کنی فرافکنی کنی دنبال کسی بیرون از خودت هستی اگه قبول داری که درصدی از این اشتباه متوجه شخص شماست که قطعا هست باید بهاشو بپردازی کسی از تو هوا نمی تونه بیاد همه چی رو حل کنه شما به هیچ سمتی حرکت نمی کنید نه از این زندگی خارج میشین نه برا درست شدنش قدمی بر می دارین منتظر چی هستین یه معجزه؟! طبیعیه که هیچ وقت آروم نباشین هیچی خودبخودی درست نمیشه
و اما راجع به پدر به نظرم بزرگترین اشتباه نسبت به پدرتون دارین انجام می دین هیچ کس تو دنیا پدرومادر نمیشن دوستش ندارین عیبی نداره اذیتش نکنین که نفس پدرومادر حقه و دعاشون در حق فرزند استجابت میشه خواه پند گیر خواه ملال