تصمیم دارم به سرعت خودکشی کنم و خودمو خلاص کنم.لطفا بهترین راه فرار رو نشون بدید

[Hugo]

با همسر شما موافقم.اگر افراد موقع ازدواج ا زلحاظ مالی و روحی در شرایط مطلوبی نباشند ازدواج کاملا اشتباه هست.داشتن منزل شرط حیات هست.

در مورد همسر هم،همسر خوبی هست.خونواده هم خوب هستند.اصلا همه خوبند.بخدا خوبند والا خوبند.من بدم.من مشکل دارم.من دوست ندارم باشم.من از ثانیه های که میاد و می گذره حالم بهم می خوره.

به چندین روانپرشک مراجعه کردم.یکمی حرفای کلیشه ای حفظ شده،یه نسخه پر و پیمون از قرص و تمام.

چند شبه قرصامو با کمال میل و لذت می خورم و یک ساعت بعد هم بیهوش می شم تا ده ساعت بعد.بعد دوباره بیدار می شم.کار و شغلمو انجام میدم(به اجبار)یه یکم سعی می کنم بیدار باشم.امروز رفتم رمان"دا" رو بخونم کمی سرگرم شم نفهمم چقدر زندگی مزخرفه ولی می بینم که پرفروشترین رمانم ایران از زندگی من هم مزخرف تره.

ده دقیقه یکبار میام اینجا رو چک می کنم به این امید یکی حرف بزنه با من و حرفای خوب و بدرد بخور بزنه.

قبول ندارم زندگی پر از پوچی نیست زندگی سرشار از احساسات متفاوت تولحظه های مختلف پره از تجربه این حسهای مختلف پره ازیادگیری بزرگ شدن .از یه مرحله به مرحله دیگه رفتن پره از حرکت اگه درجا بزنی پوچ میشه اگه حرکت کنی تجربه کنی مقاومت کنی تکرار کنی خسته نشی فکر کنی نقشه بکشی روبه جلو حرکت کنی پوچ نمی شی وقتی به هدفهات تو گذشته میرسیدی خوشحال نمی شدی؟ حتما می شدی . حالا چی شده که اینا بی معنی شدن به نظرم چون روحتو ارضا نشده چون چیز بزرگتری می خواد راهش مطالعه است دنبال چرا ها رفتنه از متخصصش پرسیدنه تو حوزه دینی و تو حوزه فلسفه کسی را پیدا کن که حرفش برای تو قابل درک و اعتماد باشه جواب سوالاتو بگیر گذشتن از یه مرحله به مرحله دیگه با تلاش همراهه نه بلکل چون نمی فهمیم صورت مساله را پاک کنیم

روا نبود که به خاطر خوشایند خالق این همه چالش و زشتی در این دنیا رو ببینم.روا نیست به خاطر جملمه ب مسخره "من کیستم؟" به هر تحقیر و زشتی و پستی و پلیدی تن در بدیم.نه مرن هزاران بار از این زندگی بد سیما بهتر است.

صدرصد روانیست مگه خالق عقده ای باشه که به خاطر من کیستم مارا آفریده باشه جواب خلقت و گرفتاریهاش تو تاریخ بشریت بهش پرداخته شده با مردن صورت مساله پاک کردن میشه

دقی

قبول ندارم زندگی پر از پوچی نیست زندگی سرشار از احساسات متفاوت تولحظه های مختلف پره از تجربه این حسهای مختلف پره ازیادگیری بزرگ شدن .از یه مرحله به مرحله دیگه رفتن پره از حرکت اگه درجا بزنی پوچ میشه اگه حرکت کنی تجربه کنی مقاومت کنی تکرار کنی خسته نشی فکر کنی نقشه بکشی روبه جلو حرکت کنی پوچ نمی شی وقتی به هدفهات تو گذشته میرسیدی خوشحال نمی شدی؟ حتما می شدی . حالا چی شده که اینا بی معنی شدن به نظرم چون روحتو ارضا نشده چون چیز بزرگتری می خواد راهش مطالعه است دنبال چرا ها رفتنه از متخصصش پرسیدنه تو حوزه دینی و تو حوزه فلسفه کسی را پیدا کن که حرفش برای تو قابل درک و اعتماد باشه جواب سوالاتو بگیر گذشتن از یه مرحله به مرحله دیگه با تلاش همراهه نه بلکل چون نمی فهمیم صورت مساله را پاک کنیم

روا نبود که به خاطر خوشایند خالق این همه چالش و زشتی در این دنیا رو ببینم.روا نیست به خاطر جملمه ب مسخره "من کیستم؟" به هر تحقیر و زشتی و پستی و پلیدی تن در بدیم.نه مرن هزاران بار از این زندگی بد سیما بهتر است.

صدرصد روانیست مگه خالق عقده ای باشه که به خاطر من کیستم مارا آفریده باشه جواب خلقت و گرفتاریهاش تو تاریخ بشریت بهش پرداخته شده با مردن صورت مساله پاک کردن میشه

دقییقا منم می خوام صورت مسئله رو پاک کنم.خود مسئله رو حل کنم که چی؟من فقط یه مرخصی دائمی می خوام از زندگی.می خوام نباشم.می خوام اصلا مسئله ای نباشه.آقا جان حال نیم کنم باهاش.حال نیم کنم با این زندگی.در مورد هدفهام بگم که اصلا خوشحال نشدم.هیچ موقع بیشتر از چند ساعت از بدست آوردم هدفام لذت نبردم.همشون مسخره بودن.همه شون احمقانه بودن و آینده از اون هم احمقانه تره