سلام مريم جان.
عزيزم سعي مي كنم كه زياد به نبودنش توجه نكنم، ولي واقعيتش نمي تونم. خيلي دلم براي خونم تنگ شده. همش سعي مي كنم بديهاش بياد جلوي چشمم ولي بازم نمي تونم فراموشش كنم. هر روز كارم اين شده كه بشينم دعا كنم تا زودتر سر عقل بياد.
از اينكه 2 هفته تمام هستش ازش خبري ندارم حالم بد هستش. ميدونيد كه خيلي سخته آدم بلاتكليف بمونه.
نه خودش اقدامي كرده نه خونوادش. ديروز با پدرم صحبت مي كردم كه امروز برم براي مهريه اقدام كنم ، ولي بابام اجازه نداد ميگه احساسي عمل نكن.
خونوادم همش سعي دارن كه بهش فكر نكنم، ولي نمي تونم. خيلي روزگارم سخت ميگذره.همش قران ميخونم و از خدا مي خوام هرچي صلاحم باشه رو يش روم بزاره ولي دلم داره كم كم هوايي ميشه.دعام كنين خيلي بهشون نياز دارم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)