حرف شما رو قبول دارم. ولی من از یکی از خواستگارهام خیلی خیلی خوشم اومد. ایشون هم دیپلمه بودن. و از نظر اعتقادی خیلی بهم نزدیک بودیم. فقط مشکلی که بود این بود که ایشون تو سن 30 سالگی نه سربازی رفته بودن نه هنوز یه شغل دائم انتخاب کرده بودن. با اینکه به قول خودشون از 14 سالگی کار کردن ولی خیلی از این شاخه به اون شاخه شدن. من با همه این حرفا شرایطشون رو قبول کرده بودم. و فقط ازشون خواستم که تکلیف سربازیشون رو مشخص کنن و حتی حاضر شدم بعد از عقد سربازی برن(هرچند تو گفتگوی اولیه به من گفته بودن که می تونن معافیت بگیرن ولی دفعه های بعدی کلا گفتن اقدام نمی کنن)ولی ایشون قبول نکردن. منم یه جورایی بدم اومد و پیش خودم فکر کردم که آخه چرا باید این قدر نسبت به همه چیز کوتاه بیام. هرچند در حال حاضر اگه کسی هم باشه که دیپلمه باشه ولی شرایط دیگه رو داشته باشه قبول می کنم ولی باز همه توقع دارن یه کم کمتر سخت بگیرم.