بهار جان به نظر من این راهی که شما دارین میرین اشتباهه و آسیب به خودتون و بچه تون میزنه... برای اینکه مردها مثل ما نیستن که عشق و عاطفه و خانواده الزاما حرف اول براشون باشه اون ها سرشون رو با کار و دوستانشون گرم میکنن اینطوری بخودت آسیب میزنی عزیزم... نمیخوام خدای نکرده ته دلتو خالی کنم ولی اکثر طلاق ها تا جایی که من خوندم و اطلاع دارم از همین سردی ای که بین دو طرف بوجود میاد شکل میگیره... حالا شما که خودت قبول داری که الان هم طلاق عاطفی از هم گرفتین... پس دست روی دست نذار و بجای اینکه عمل همسرت رو با عکس العملی مشابه خودش جواب بدی کاری کن که محیط خونه تون گرم بشه...
اگر رابطه جنسی ندارین نگو خداروشکر یه کاری کن دوباره همسرت و خودت برای این کار شوق و ذوق داشته باشین... من فکر میکنم اگر بتونی رابطه جنسی خوبی داشته باشی هم اون و هم خودت رو به زندگی دلگرم میکنی
با همسرت راجع به احساسات و نیازهات صحبت کن تشویقش کن که اونم حرف بزنه ببین شاید از چیزی ناراحت باشه همه چیز رو برای هم مطرح کنید و مرور کنید اونچه که بعد از دنیا اومدن دخترت بهتون گذشته و ریشه یابی کنید که از کجا این سردی بوجود اومده...
شرط اینکه بتونید با هم صحبت کنید و این یخ بینتون آب بشه اینه که یادتون بیاد چقدر همدیگه رو دوست داشتین مثل روزهای اولی که با هم ازدواج کرده بودین برای این یادآوری تو شروع کننده باش و اصلا فکر نکن که غرورت له میشه... هرچیزی بهایی داری ببین اگر زندگی مشترکت و همینطور دخترت ارزش این رو دارن که براشون از خودگذشتگی کنی این کارو بکن تو قدم جلو بذار این کاریه که من فکر میکنم همه مادرها بلد هستن انجام بدن
من مطمئنم که اگر بخوای میتونی خیلی راحت همه چیز رو تغییر بدی
علاقه مندی ها (Bookmarks)