از پس هرگریه آخر خندهای است
مرد آخر بین مبارک بندهای است
هرکجا آب روان، سبزه بود
هر کجا اشک روان رحمت بود
مرحمت فرموده سیّد عفو کرد
چون زجرئت توبه کرد آن روی زرد
رحم خواهی رحم کن بر اشکبار
رحم خواهی بر ضعیفان رحم آر
من فکر کنم اگر همیشه خودمان را جای طر ف مقابل قرار دهیم ،هیچو قت عصبانی نخواهیم شد
البته درمقابل انسانهای متکبر و مغرور باید با کبر و غرور ظاهر شد و حتی گاهی اوقات لازمه که عصبانی شد.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)