من يه تصميم گرفتم، ديروز خيلي فكر كردم و به اين نتيجه رسيدم كه : من درسته از لحاظ مالي و خيلي چيزا به شوهر وابسته نيستم، ولي مردي رو كه انتخاب كردمم مي خوام حامي من باشه، حتي زمانيكه من با خونواده خودم دعوا بشه، حتي اگه پدرم دست روم بلند كنه، شوهرم ازم دفاع كنه، چه برسه به اينكه خودش يا خونواده خودش و افراد غريبه بخوان حتي با صداي بلند باهام حرف بزنن.
وقتي شوهر من مثل يه دختربچه، با دعواي بينمون زودي زنگ مي زنه به مامانش، من چطوري بهش اعتماد كنم؟
به مردي كه بهم ميگه به شرفم قسم كه من سيگار نمي كشم، بعد بياد و شرفش رو بزره زير پاش، مي تونم اعتماد كنم؟
مد زندگي من مرد كاملي نيست. من خيلي سخت مي تونم بهش اعتماد كنم.
خودمم تصميم گرفتم شاد باشم تا خودش يا بياد دنبالم يا دادخواست طلاق بده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)