چرا عصبانی نشدن کار سختی ست ؟

[مریم 86]

خود را دوست داشته باشید تا هرگز گرفتار خشم‌های مخرب نخواهید شد.
خود را از شر توقعاتی که از دیگران دارید نجات دهید.
رفتارهای خشم برانگیز را بررسی کنید و راهی صحیح برای ابراز احساسات خود بیابید.
در هنگام عصبانیت سعی کنید پیش کسی بروید که برای او احترام خاصی قایل هستید و او را دوست دارید.
لحظات عصبانیت خود را با قید زمان و مکان و واقعه‌ای که باعث عصبانیت شما شده یادداشت کنید.
از شخصی که دوستش دارید بخواهید تا هنگام عصبانیت‌، به شما با گفتار یا اشاره‌های توافق شده‌، هشدار دهد.
پس از بروز خشم اعلام کنید که خطا کرده‌اید.
یاد بگیرید که اگر چیزی را دوست ندارید. اما از آن عصبانی هم نشوید.
یاد بگیرید که هر کس حق دارد چیزی باشد که خودش انتخاب کرده‌.
ادای عصبانیت را در آورید.
عصبانیت خود را به تعویق اندازید.
در لحظه خشم‌، از افکار خود آگاهی پیدا کنید.
شوخ طبعی را در خود پرورش دهید.
زمان حال خود را با خشم و عصبانیت به هدر ندهید.
زندگی را سخت نگیرید.
خود را ارزشمند بدانید و اجازه ندهید دیگران اختیار شما را در دست بگیرند.
یاد بگیرید تا اعمال و عقاید دیگران شما را پریشان و آشفته نسازد.
به خاطر داشته باشید که دیگران حق دارند با آن چه دلخواه شماست همراه نباشند.
به یاد داشته باشید که دیگران نمی‌توانند همیشه به میل شما رفتار کنند.
اگر فکر می‌کنید که با بلندتر کردن صدایتان طرف مقابل ساکت می‌شود. بیاموزید تا احساس خود را به او نشان دهید، اما کاری نکنید که عصبانی شود.
یاد بگیرید که در برابر یأس و ناکامی به شکل تازه‌ای از خود واکنش نشان دهید.
خشم خود را به نحوی که آثار مخرب نداشته باشد، ابراز کنید.
بیاموزید که دنیا هرگز آن طور که شما می‌خواهید، نخواهد بود .