تردید و پشیمانی بعد از عقد 2

[محسن1986]

راستی من هم میدونم که همسرتون اشتباه کرد که در اول ازدواجتون معیارهاشو نادیده گرفت. اما می خواهم بگم شما چی؟ ایا همسرتون اسلحه گذاشته بود پشت سرتون که جواب بله بدید؟ اونموقع می تونستید مثل یک مرد با قاطعیت کامل خودتون تصمیم بگیرید.
اون موقع همسرتون تصمیم خودش رو گرفته بوده و می خواسته به هر قیمتی عملی کنه. چرا شما که این اختلاف ها رو میدید تصمیم قطعی نگرفتید و عملیش نکردید؟ ببخشید که سرزنشتون کردم. فقط به عنوان یک خواهر دوست داشتم از این مساله به طور همه جانبه درس های لازم رو بگیرید. از تجربه ای که گرون براتون تمام شد .

من به شخصه از اینکه تجربتون رو در اختیار دیگران قرار دادید ممنونم و امیدوارم اتفاقی که واقعا به صلاحتونه براتون بیافته.

من که اعتراف کردم که !:
البته خودم رو مقصّر اصلی‌ میدونم. مهم‌ترین تقصیر من هم اینه که وقتی‌ دیدم دلم به این وصلت نیست، جدی نگرفتم و جلو رفتم. کاری ندارم که الان دلیل جدا شدن یه چیز دیگه هست اما شاید اگه من واقعا دلم به این وصلت بود بیشتر تلاش می‌کردم که حفظش کنم.
راجب به خوب بودن :

راستش من اینا رو واسه دلداری خودم میگم. میخوام ناراحتی جدائی رو واسه خودم تسکین بدم. میگم پسر تو که هنوز ۲۵ سالته. وقت هست. دخترِ خوب هم هست. خدا بزرگه.

ولی‌ دل آدم یه جوریه. وقتی‌ یاد خاطرات گذشته می‌افته همش میگیره. اون موقع‌ها که دل خودم جدائی می‌خواست واسعم سخت نبود اما وقتی‌ که تصمیم به ادامه گرفتم و از طرف مقابلم جدایی مطرح شد سخت شد واسم.

خیلی‌ وقتا میگم کاش زمان به عقب بر می‌گشت تا آدم می‌تونست بعضی‌ اشتباهتشو جبران کنه. اما حیف.

یه مطلب دیگه هم تو این مدت که تو تالار بودم یاد گرفتم : انسان تا یه اشتباه رو خودش تجربه نکنه آدم نمیشه !

وقت ندارم اما دلم نمیاد و میخوام یه داستانی رو تعریف کنم که جالب بود:

یه روز یه بنده خدائی رفت به یه کارونسرا دید چند نفر عدم اونجا هستند و شب ها،‌های های گریه میکنند. دید که اونورِ کارونسرا یه باقی‌ هست و خاصت بره اونجا. این چند تاا عدم جلوشو گرفتن و کلی‌ بهش گفتند نرو نرو پشیمون میشی‌. ولی‌ اون رفت ! وقتی‌ رفت تو باغ لبه یه نهر آب نشست و یهو یه عقاب اومد بلندش کرد و برد یه جای انداخت که انگار بهشت بود. ملت اومدن و پادشاهشون شد و با ملکه ازدواج کرد. حتا از ملکه بچه دار هم شد و خیلی‌ خوشبخت شده بود. ملکه همه جای قصر رو بهش نشون داده بود و گفت بود که همه جاا میتونی‌ بری الا یه اتاق. هیچ وقت وارد اون اتاق نشی‌. اما چه کند انسان که حرف گوش نمیکنه ! آخر این یه روز رفت درِ اتاق رو باز کرد و دوباره یه عقاب اومد و برگردوندش سر جای اول ! اینم به جامعه اون چند تاا اضافه شد ! دلیل گریه اونا هم این بود که اونا هم دقیقا همین مسیر رو رفته بودن و همین حرف گوش نکردن رو تجربه کرده بودن و حسرت می‌خوردن و افسوس !

انسان همینه. اصلا حاضرت آدم می‌تونست اون همه میوه بخوره ولی‌ راست رفت همونی رو خورد که خدا گفت نخور.

نمیخوام اشتباه هامو توجیه کنم. اما میخوام بگم که تا انسان تجربه نکنه یاد نمی‌گیره ! واسه همینه که واسه ما مهندس‌ها میگن تجربه خیلی‌ بهتر از تحصیلات دانشگهیه !

سرت رو درد آوردم. واسعم دعا کن. مرسی‌