بهار جان
منم توی دوران لیسانسم یه پسری بود که من خیلی جذبش شده بودم، قیافه بامزه ای داشت ولی تپلی! به خاطر طرز برخوردش من دورادور خیلی جذبش شده بودم و وابسته! البته این خوش اومدن دورادور بود، و هیچ رابطه ای جز سلام و احوالپرسی و مسائل درسی نبود ولی واقعا تاثیر عجیبی روی زندگی من گذاشته بود
این قضیه ماله 6-7 ساله پیشه ولی من هنوزم کسی شبیه اون رو میبینم انگار یه وولوولکی تو احساساتم میشه،
این مشخصات ظاهری که شما گفتی می تونه ناخودآگاه شمارو ببره به احساساتی که با شخصی با این مشخصات تجربه کردی و شاید چون توی ذهنتون از اون آدم چیزهای خوبی ساختین، هر کسی با اون نشونه های ظاهری را میبینید یه سری حس اون موقع ها توی شما زنده میشه
به نظرم بهتره بهش اهمیت ندین و به عنوان یه بازی احساسات توی ذهنتون بهش نگاه کنید و پروبال بهش ندید تا خدای نکرده روی این قضیه به وسواس گرفتار نشین![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)