از همه شما دوستای عزیز که وقت گذاشتین و به حرفام رو خوندین و راهنمایی کردین ممنونم، سعی می کنم در مورد اینکه بعد از عصبانیتش باید تحمل کنم به حرفاتون گوش بدم، خیلی ممنونم. فقط نمی دونم باید چیکار کنم که حساسیتش به خانوادم از بین بره، مثلن یه دخترعمو دارم که خیلی شیرینه، اگه یه کم تحویلش بگیرم و نوازشش کنم، چند وقت بعد تو دعوا می گه تو اونو بیشتر از من دوس داری. در مورد مشاور زیاد باهاش صحبت کردم راضی نمی شه. چشمک عزیز گفته عصبانیتش رو ریشه یابی کن. می دونم از کجاس. دلیل اصلیش برمی گرده به اعتماد به نفسش. خیلی اعتماد به نفس پایینی داره، اون که پیش مشاور بیا نیست و وضعیت مالیمونم جوری نیست که بهش فکر کنیم. من چیکار می تونم بکنم که حدأقل این ضعف و این احساسش تشدید نشه. فقط خواهشن کلی گویی نکنید و راهکار عملی بهم بگید. باز هم از محبت همتون ممنون.
پیروز باشید