نمی تونم شخصیت همسرم رو درک کنم بهم احترام نمیذاره

[یک زن امیدوار]

با سلام.اميدوارم اوضاع بر وفق مرادتون باشه و لحظات خوشي رو كه ترسيم كرديد اتفاق هر روزه ي زندگيتون.

مشكلات شما در دو دسته تقسيم ميشن:1.احساس كمبود توجه محبت از جانب همسرتون به علت توجه به مادرشون
2.ناراحتي از محل سكونت فعلي
در مورد1:به نظر شما در دايره ي مقايسه ي اشتباهي گير افتاديد.محبت همسرتون به مادرش علي القاعده نميتونه مخل محبت كردن به شما بشه مگر اين كه شما بيش از اندازه حساس باشيد،البته مسلمه كه از همسرتون انرژي ميگيره اما كيفيت اين محبت رو كم نميكنه. در واقع شايد زمانهايي كه ايشون به شما محبت ميكنه كمتر شده باشه اما به هيچ عنوان به اين مفهوم نيست كه ديگه همسرتون اون توجه و علاقه سابق رو به شما نداره فقط ديگه اون قدر زمان و البته انرژي نداره.راه حل چيه؟ پيش از هر چيز تغيير نگرش شما در اين مورد ميتونه راهگشا باشه، در وهله دوم جلوگيري از تنشهاي عاطفي كه ميان شما و همسرتون رخ ميده و بالطبع انرژي بيشتري از ايشون ميگيره و اين احساس كم توجهي رو هم در شما تقويت ميكنه.همون طور كه در اين روزهاي اخير كه تنش كمتري با ايشون داشتيد محبت ايشون رو هم به وضوح بيشتري ديدي،هر چند كه مادر ايشون هنوز حضور دارشته و من فكر ميكنم كه همين كاهش تنشها به وضوح اثر مثبتني روي رابطه تون داشته.
در نهايت اين كه شما هم اگر بتونيد تا حدودي در اين كمك رساني و محبت به مادرشون(حتي به شكل يك امتحان براي خودتون) به همسرتون كمك كنيد و اين مانع فكري رو هم از سد راه ذهن همسرتون برداريد باز هم واكنشهاي مثبت بيشتري خواهيد ديد(نه به خاطر اين كه به مادرش كمك كرديد،بلكه چون اجازه داديد تا انر‍ژي بيشتري داشته باشه.البته مسلمه كه ايشون رو هم خوشحال ميكنه)

يك نكته ديگه اين كه:سعي كنيد گاهي هم اين شما باشيد كه مثل خورشيد به همسرتون انرژي ميديد،اگر صبحها ايشون يادش رفت كه شما رو ببوسه شما در اين كار پيش قدم شيد،شما دلجويي كنيد اجازه بديد تا ذهن و روح آشفته ي همسرتون در كنار شما آرام بگيره نه اين كه ناآرامتر شه.


در واقع اين همسر شما نيست كه بين دو راهي فرار يا دوست داشتن شما گير افتاده،بلكه اين دو راهي ذهن شماست و ذهنتون همسرتونو در اين دو راهي قرار داده و مدام رفتارهاشو بر اين مبنا ميسنجه در حاليكه اساس اين مقايسه غلط و غير واقعي هست.

در مورد2 هم كه ان شالله به زودي مشكلتون حل ميشه.

موفق باشيد

از فرصت پيش آمده در جوار مادر همسرتون براي اعتماد سازي ،حفظ فضاي امن احساسي،كاهش تنشها حتي در موقعيتهاي تنش زا بهره بگيريد،اين ميتونه به نوعي براتون يك امتحان تكرار نا شدني باشه كه اثراتش تا آخر عمر هم در ذهن همسرتون و هم در ذهن مادر ايشون باقي ميمونه(اجازه بديد كه همسرتونم احساس كنه كه شما و اون با هم در يك جبهه هستيد و هيچ احساس منفي هم نسبت به مادرش نداريد.).پس سعي كنيد با نگرش مثبت و توكل به خدا قدم در اين امتحان بزاريد.