عشق زندگی مشترکم رنگ باخته!

[سرافراز]

سلام خانمي! خوشحالم كه دوباره در سايت فعال شدي... راستش از رفتنت كمي نگران شده بودم. دوست داشتم با اون روحيه لطيفت بازم بياي و سر بزني.

در مورد جواب سوالت خب مي دوني كه من تجربه زندگي مشترك نداشتم اما احساسات مشابه رو تجربه كردم و يا لااقل مي تونم بگم در اين زمينه مطالعاتي داشتم.

يادمه يكبار توي كلاس آشنايي با كمپرسور شركت كردم. كمپرسور رو چند مرحله اي مي سازند و راندمان هر stage كمپرسور هميشه از قبلي كمتره. استاد سر كلاس از ما پرسيد چرا اين راندمان هر بار كمتر ميشه؟ ما جواب خاصي نداشتيم. اون يك نكته گفت كه هميشه توي گوشمه. گفت سير لذت در دنيا نزولي هست. اين يك قانونه. مثلا شما يك بشقاب غذاي خوشمزه رو براي بار اول با لذت زيادي مي خوريد، براي بار دوم هي! بازم مي خوريد. بار سوم با اكراه و بارهاي چهارم و پنجم ديگه دور از جون مي خواهيد بالا بياريد!
اين اتفاقي هست كه در هر لذت دنيوي ميافته. حالا يكي زودتر يكي ديرتر.
در پستي اشاره كردم كه عشق هم مثل يك موجود زنده مي مونه. رشد مي كنه و قد مي كشه.
http://www.hamdardi.net/thread-19579-post-181002.html#pid181002
از نوزادي تا نوجواني تا جواني و حتي پيري! عشق تغيير مي كنه و شكل ديگري به خودش ميگيره و لازمه در هر سن عشقت، به فراخور همون حال و هواش رفتار كني و مثلا سعي نكني پستونك فرو كني توي حلق يك جوون 20 ساله!
اتفاقي كه در مورد عشق تو افتاده همون رشد و بالندگي هست. نيازهاي عاشقانه شما تغيير كرده. اگر در گذشته اين عشق عين كودك سه ساله به شما چسبيده بود و حمايت شمارو مي طلبيد شايد الان لازم باشه كمي تنهاش بگذاريد تا خودش رو پيدا كنه و شخصيتش شكل بگيره.
من اگر جاي تو بودم ابدا احساساتم رو انكار نمي كردم و باهاشون راه ميومدم. حتي از همسر هم مي خواستم به من كمي فرصت دور شدن و فكر كردن بده. مسلما با تفكر و مطالعه با نيروي قويتري به سمتش برميگشتم.
نترس داملاي گلم! هيچ خطري تهديدت نمي كنه. فقط عشقت داره بزرگتر ميشه. نيازهاي الانش رو درياب!