نازنین جان من خیلی سعی می کنم ولی ایمان من یک لحظه میاد و بعد چند ساعت میره یه جورایی خودمم نمی دونم چه جوری هستم حرفات خیلی قشنگ بودن بهشون فکر میکنم تا حالا هرکس هر جوری رفتار کرده بود من یا گذشت کردم یا ارتباطاتم مدیریت کردم ولی مطمئنم هرگز کسایی را که تو این داغم اذیتم کردن نه می بخشم نه می تونم ببینمشون ویدا جان ممنون انشا اله هرگز داغ نبینی فقط دلم می خواد احساس کنم الان هست کنارم جاش خوبه خوشحاله ولی این یه امر محاله بابت همین از خدا شاکیم چرا نباید اینارو بدونم مگه چی میشه چرا این همه زجر ؟؟ واقعا نه من خیلی از مردم این زندگیه می کنیم سراسر درد و رنج و غصه نمی گم اصلا خوشی ندیدم ولی به مراتب این دنیا ناراحتی هاش برای بعضیا خیلی خیلی بیشتره کاش دکمه استاپ این دنیا لااقل دست خود آدما بود








علاقه مندی ها (Bookmarks)