براي مادرم فاطمه

[اولدوز]

من هم بااجازه ی آقای مرادی نامه ای رو که یکی از دوستان عزیزم خطاب که حضرت زهرا نوشته رو اینجا میذارم

نامه ای به بانوی خوبیهای دوعالم؛ فاطمه زهرا سلام الله علیها
سلام بانو؛
دیری است که سخت دلتنگتان شده ایم و این عجیب نیست که هر کودکی در موقع دلتنگی به یاد مادرش بیفتد.
دیری است که در کوچه های تنگ و تاریک تاریخ گم شده ایم. خودمان را سرزنش می کنیم. از دوریتان سخت مستأصل و کلافه ایم. گفته بودید گوشه ی چادرتان را محکم بگیریم و مبادا رهایش کنیم که رها کردن همان و گم شدن همان!
ولی زرق و برق ویترین های این خیابان چنان به چشممان آمد که تا یه خود آمدیم گم شده بودیم.
می توانستیم تاابد با شما باشیم. در فدک و در سایه سار نخلستانهای تنهایی پدر، ولی نشد. ننگ بر دستانی که جدایی بین شما و شیعیانتان را بخواهد. لعنت به این کوچه های تاریک و مرگ بر آن ...
راستی، چندی پیش هشتم مارس بود. یکی گفت امروز روز جهانی زن است. گفتم هشت مارس بهانه برای "اوریا فافالاچی". هشت مارس از بیوه زنان غزه بی خبر است. هشت مارس نمی داند نوعروس کفن پوش عراق یعنی چه!؟ تقویم ما هشت مارس ندارد! باید به دنبال مکتب آن بانویی بود که به دور از تعصبات قومی، مذهبی، ملی و ... نه تنها به فکر زن بلکه به فکر تمامی انسانها باشد. شیعه چنین بانویی را دارد. آری... وقتی شما "سیدة النساء العالمین ِ" مریم، سارا و آسیه و ... هستید دیگر نیازی به هشت مارس نخواهد بود.