افكار عمومي با حافظه اي كوتاه مدت

[termeh]

سلام

اگر شما تمام پستها رو خونده باشید ،فکر نمی کنم موضوع تایپیک (تو رو خدا کمکم کنین فقط دوروز وقت دارم) ربطی به مریضی ایشون داشته باشه که باعث شده شما همچین فکری در مورد ایشون بکنید.و باعث بشه فکرتون این طور به هم بریزه.

يعني چون ارسالي ديگه اي از يسنامها توي تالار نيست معنيش اينه كه ...
خيلي نگرانم
نميدونم الان در چه وضعيه
همتون خوابيدين؟
خواهش ميكنم
حالم اصلا خوب نيست
....

مطمئنا بعد از خوندن مطالب سخنان و نظراتي مثل:
... من يادم بود ولي وقت نميكردم بپرسم
... منم ميخواستم يادآوري كنم ولي شما پيش دستي كردين.
... من چندين بار طي پيغام خصوصي از x , y , z پرسيده بودم، باور نميكنين از خودشون بپرسين.
.
.
.
و هزار و يك توجيه ديگر

ارسال خواهد شد.

اين يك انتقاد كلي از تمام اعضايي است كه قبل از 20 فروردين 1387 در اين سايت مشغول به فعاليت و همدردي بودند.

عجب ازادی بیانی.
ببخشید شما چه طور مطمئن هستید که اعضا هزار و یک توجیه ارسال خواهند کرد.
اولا شاید بسیاری از اعضا مثل خودم تا الان این پست رو نخونده بودند.
ثانیا جز با امدن ایشون به تالار و خواست ایشون کسی نمی تونه بهشون دسترسی داشته باشه .
همین طور که خودتون هم تا امروز اطلاعی از ایشون ندارید پس دیگران هم همین طور ،به شما هم توصیه می کنم هر انچه در توان (امکان دسترسی به ان را ) دارید در خدمت دیگران قرار دهید.امااینکه باعث ناراحتی خودتون بشید که حتی خواب رو از شما بگیره مشکلی رو حل نمی کنه.پس به خودتان مسلط باشید چون فکر می کنم اشخاصی که دارای مشکل این چنینی هستند به افرادی برای کمک نیاز دارند که قوی باشند.

به قول يكي از بهترين دوستانم در "همدردي" كه در وبلاگش نوشته بود:
"انسان هيچوقت اولين ها رو فراموش نميكنه ... "

اگر يه روزي از من توي صندلي داغ پرسيده بشه كه كدوم يك از اعضا رو بيشتر از همه دوست داري، شك نكنيد كه نام شخصي رو كه جمله فوق رو ازش نقل قول كردم خواهم برد.

بگذريم ...

چي ميگفتم؟!

آهان!

من نمیدونم شما به کدوم یک از اعضا انقدر ارادت خاص دارید و کنجکاوی هم نمی کنم .
اما شما چقدر گنگ و پیچیده صحبت می کنید.

با خودمون رو راست باشيم، آخرين باري كه ياد حامد بوديم، كي بود؟!

در مورد این سوال که از اعضا کردید من نظر شخصی خودم رو میگم
در درجه اول خود انسان هست که مسئول زندگیش هست . به نظر من هر کسی خودش باید بخواهد و برای بدست اوردن اون تلاش کنه ،در همین جا ارزوی خوشبختی این دو زوج رو دارم اما قبل از هر چیزی این دو شخص هستند که باید از دیگران کمک بگیرند نه اینکه ما با اجبار به انها کمک کنیم.
تازه فکر کنم باید افرادی به کمک بپردازند که صلاحیت و علم وتجربه ان را داشته باشند وبه طور اساسی مشکلاتشون حل بشه.

از اروم بودنتون خوشحالم.واین رفتارتون که به فکر دیگران هستید،قابل ستایشه .
امیدوارم همیشه شاد و اروم باشید.