فردي رو خيلي دوست دارم اما مي خوام با اين حس مبارزه كنم.

[صنم_64]

سلام دوستاي گلم، سال نو همه مبارك

خب، خدا رو شكر كه تا حدي نتيجه صبرم را گرفتم. اولين روز سال بهم زنگ زد (فقط جان من رو منبر نريد كه چرا به تماسش جواب دادم.) و گفت كه تحمل اين وضعيت براش خيلي سخته و واسه هميشه مي خواد برگرده ايران. و تا آخر امسال ايران خواهد بود.

از لحاظ عاطفي خيلي بهم وابسته است و صراحتا ازم خواست كه باهاش ارتباطم رو حفظ كنم.

حالا خودم دودل شدم چون از موقعي كه بهم زنگ زده حال خودم از اين رو به اون رو شده و مثل سابق توپ انرژي شدم اما از وقتي كه اينجا عضو شدم مي بينم كه سايت همدردي كلا با ارتباط دختر و پسر قبل از ازدواج مخالفه. ولي در عين حال دوست ندارم كه با بي اعتنايي بهش و اصرار بر ادامه قطع رابطه در آينده حسرت كسي رو بخورم كه واقعا ايده آل همديگه هستيم.

اين رو هم بگم كه يكي از موانع مخالفت خانواده ام كه اقامت ايشان در خارج از ايران بود برداشته شد ولي مهمترين مانع مونده.

حالا موندم مردد، برگشتش به ايران برام نشونه خوبي هست چون تا قبل از اين حاضر به برگشت نبود و اصلا صحبت از برگشتن هم نمي كرد.

آيا به خاطرش ريسك ادامه ارتباط رو بپذيرم يا باز دوباره به قطع رابطه ام فكر كنم؟
اميدوارم كه پستم بي جواب نمونه.منتظرم