شمیم الزهرای عزیز،سلام به روی ماهت. چقدر حرفات آرومم کرد. دلم میخواد بارها و بارها بخونمش.
من از روشی که شما میگی خیلی استفاده کردم. همیشه تغاقل به کار بردم اما میدونی واکنش همسر من چیه؟
1- یا دقیقا حرفای منو تایید میکنه و میگه خدا رو شکر که ما چنین مشکلی نداریم!
2- یا شروع میکنه به بهونه گیری و یه دعوای جدید راه میندازه!
بنابراین من ترجیح میدم نه خوب بگم نه بد! چون انگشت اتهام ایشون همیشه سمت منه نه خودش!:16
رفته بودیم مشاوره، به جناب مشاور میگفت: اگه همسرم به من حرفی بزنه و انتقادی بکنه ممکنه من واکنش تند نشون بدم اما من رو به فکر فرو میبره...
حالا من هم توکلم به خداست.
اما میدونی شمیم الزهرای عزیز، قبح این مساله واسه همسر من ریخته و اون الان خودشو مقصر نمیدونه بلکه با خودش فکر میکنه خب همه ی همکارای من آزادن هرکاری دوست دارن بکنن و فقط همسر منه که به من گیر میده.
به قول قدیمیا آدمی که خوابیده رو میشه بیدار کرد اما کسی که خودش رو به خواب زده نه!
با اینکه دیشب خودش مقصر دعوا بود و صبح من به سهم خودم ازش عذر خواستم حتی یه تماس با من نگرفته. از این قیافه گرفتنهای حق به جانبش خسته شدم. اما توکلم هنوز به خداست و صبر میکنم!
بهار شادی عزیز، من منظور شما رو کاملا متوجه شدم. پیشنهادی هم که مطرح کردم خودم قبول نداشتم! من هم باور شما رو قبول دارم.
کاش تو تاپیک بهتر و شادتری باهاتون آشنا میشدم









علاقه مندی ها (Bookmarks)