این دو مورد در ازدواج مشکل به وجود نمیاره؟ تفاوت فرهنگی و قد کوتاه

[saaaye]

نیلوفر جان
نظر شخصی من : چیزی که الان باید برات مهم "نباشه" دیدگاههای بقیه است در مورد انتخاب خودت. نه انتخابت در برابر دیدگاههای بقیه.
جدای از درست یا نادرست بودن رابطه ی دوستی ، دارم به این فکر می کنم که اگه به خاطر قد یا لهجه جواب رد بدی ، این عکس العمل تو ، یه جورایی شبیه همون پسرایی میشه که با دختری دوست می شن و ادعاشونم میشه که دوستش دارن ، اما موقع ازدواج که میشه میگن نه خب! معیارای ما واسه ازدواج یه چیز دیگه است و دختره رو بی خیال میشن یا بهانه ای جور میکنن بالاخره. و ما به عنوان ناظر بیرونی میگیم پسرا نامردن و بی معرفتن و ... موقع ازدواج ترجیح می دن با کس دیگه ازدواج کنن.
الان یه جواریی مفهوم "دوست داشتن" تو ماجرای تو برام جای سوال داره. اگه دوستش داری به نظرم لهجه و قد و اینها اصلن موارد ذاتن اذیت کننده ای نیستند. در مورد اختلاف فرهنگی هم ، یه مثال می زنم. خانواده ی من یه خانواده ی ارومن و همه طرفدار ارامش و بی سر و صدایی و ... از طرفی خانوم عموم ، که از یه فرهنگ دیگه است بسیار اهل بگو بخند و قهقهه زدن و هر حرفی زدن و ... مثلن صمیمی شدن و حرافی و ... اینها هست. یکسال بعد از وارد شدن این شخص به خونواده ی ما، بساطی راه افتاد که بیا و ببین. ایشون شاکی شده بود که ما چه قدر سرد هستیم!!!(نسبت به گرم بودن خودش) و تمام اون حرفها و اطلاعاتی که تو این یکسال از ما جمع کرده بود رو به بدترین شکل مطرح کرد و جنگ جهانی ای راه افتاد اساسی :دی نهایتن قطع رابطه شد!
هدفم از گفتن این موضوع این بود که اوکی تفاوت فرهنگی بود اما اگه ما می دونستیم ایشون از حرفهای ما سوء استفاده می کنه مسلمن در حد عادی بهش اعتماد می کردیم و واقعن کار به اینجا نمی کشید . به عبارتی یه وقتایی هست میشه رو تفاوت فرهنگی پا گذاشت. به شرط اینکه لااقل یکی از طرفین عاقلانه رفتار کنه. یعنی اگه شناخت باشه نسبت به تفاوت ها ، و "آگاهانه بپذیریم" ، مساله ی خاصی نخواهد بود.
ایا خانواده ی شما و خودت، با اختلافهایی که هست مساله ای ندارند و می تونن بپذیرن؟ (چون مسلمن خانواده ی اون اقا رو که نمیشه عوض کرد)
راجع به دهن بینی هم باید بگم یک لحظه تصمیم بگیر و به خودت بگو حرف کسی برات مهم نخواهد بود و روی این تصمیمت بمون و اینقدر دیگران رو مهم نکن(باور کن میشه! من تا حد زیادی تونستم به این غلبه کنم. پس تو هم می تونی) مگه دیگران وقتی تصمیم می گیرن میان نظر ما رو بپرسن یا نظر ما رو مهم می دونن؟ (دیگران درجه 2و 3 رو میگم نه خونواده)
و اگه یه زمانی تصمیم به ازدواج با ایشون گرفتی ، به تصمیم خودت احترام بذار و با تمام قوا ازش دفاع کن (منظورم جواب دادن به اونا نیست که حالا بحث پیش بیاد. رفتار جدی هست جوری که اونا به خودشون اجازه ندن) . اگه دیگران جدیت تو رو ببینن از حرف و حدیث خسته میشن و راحتت میذارن. ضمنن دلیلی نداره با کسایی که آدمو ازار می دن رابطه ی چندانی باشه. می خوام بگم دیگران قابل حلن! اما مسلمن خانوادت نظرشون مهمه . ببین کنار میان با اختلاف فرهنگی هایی که گفتی .

امیدوارم بتونی تصمیم خوبی بگیری گلم : )