دعواهایی که تمامی نداره ......

[black rose]

سلام مریم عزیز و بازم ممنون از راهنماییهات

من روی حرفهات فکر کردم و میخوام بدونی که به خاطر دخترم هرکاری حاضرم بکنم و غرورمو که خیلی برام با ارزشه فقط به خاطر اون زیر پام بگذارم اما چیزی که هست اینه که در برابر بی تفاوتیهای من اونم بی تفاوته ......

الان حدود 10 روزی هست که با هم حرفمون شده و قهریم ،ولی درعوض آرامش تو خونمون حکمفرماست ،من سرم به دخترم گرمه اونم خودشو توی کار غرق کرده ......

یه مطلبی توی سایت همدردی هست به این عنوان : چنین شوهرانی عشق را در زندگی میکشند ؟!

شوهر من توی دسته ی 4 قرار میگیره : شوهران بی احساس و سخت کوش !!!

ایندفعه تصمیم گرفته ام به هیچ عنوان پیشقدم نشم ،نه به خاطر غرورم به خاطر اینکه حس میکنم روحم به آرامش احتیاج داره باید آرامش داشته باشم تا بتونم تصمیم بگیرم ......

میخوام بازم از تجربیاتت برام بگی و همینطور بقیه دوستان اگه تاپیکمو میخونن ، الان فقط میخوام بشنوم ،میدونی یه حس عجیبی دارم که شاید توی تمام این مدت هرگز نداشته ام ،انگار دارم دنبال یه بهونه برای شروع دوباره میگردم میدونم شاید بگی دخترم بهترین بهانه است اما وقتی خودمو جای دخترم میگذارم میبینم دوست ندارم مادرم یه آدم شکسته با غرور خرد شده باشه که توی صورتش فقط ردپای گذشت زمان و بی عاطفگیهای پدرم دیده بشه و من دختری باشم که داره بار سنگین فداکاری رو به دوش میکشه که مادرم سالها به خاطر من انجام داده .....
ترجیح میدم مادری شاد آزاد و سربلند با شخصیتی محکم داشته باشم تا مادری دلشکسته و خرد شده زیر بار بی تفاوتیهای پدرم !!!!!!!

دارم دنبال بقایای علاقه ای میگردم که فکر میکردم به شوهرم دارم و متقابلا اون به من ، دارم دنبال دخترک شاد و رها و مغروری میگردم که یه روز فکر میکرد کوه هم در برابر سرسختی و استواریش کم میاره .....

دوست عزیزم نمیخوام دخترم بهانه ی من باشه برای ادامه ی زندگیم با شوهرم میخوام ببینم هنوز اونقدر دوستش دارم که به خاطر خودش باهاش بمونم یا اونقدر دوستم داره که توی این شروع دوباره همقدمم بشه .....

احتیاج به راهنمایی دارم لطفا اصول قدم به قدم یه شروع دوباره رو برام بگید ، بگید الان از کجا باید شروع کنم و حرکت بعدیم بایدچی باشه