اين خيلي بده كه بد عادت شده!
بچه شما جند سالشه؟ قبل از تولد بجه هم رفيق باز بود؟ آيا بچه دار شدنتون با برنامه قبلي بوده؟
مي دونيد چيه بعضي اوقات مردا از محدوديتهايى كه بچه ايجاد ميكنه خسته ميشن و چون صبر و گذشت يك مادر رو ندارن رسما از زيرش شونه خالى ميكنن. البته اين از طرف من براي شما فقط يه احتماله و بايد ديد همسرت قبلا چه جور بوده. شايد شما بايد ياد بگيرى با شوهرت خوش بگذرونى
مثلا بچه رو يه روز بزاري پيش مادرت و با هم بريد خوش بگذرونيد. به عبارتى يه وقتايى برنامه ريزى كن كه پايه خوش گذرونى اش باشي
اگه هم با هم بيرون رفتي پا به پاش برو تا با تو بهش خوش بگذره. اگه دوست متاهل داره سعي كن ارتباطات رو با اونا بيشتر كنيد.
ولي خيلى مواظب باش اين عادت به سفر مجردي مي تونه خداي نكرده زمينه رو براي مشكلات ديگه اي فراهم كنه.
و موضوع ديگه اينه كه خود همسرت ميدونه كارش درست نيست چون نميخواد خانواده ات متوجه بشن!
به نظر من مسئوليت پذيرى ايشون بايد تقويت شه
شايد با تحريك احساسات پدرانه اش اين موضوع ممكن باشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)