نقل قول نوشته اصلی توسط بستنی
من اگه بفهمم همه ی زنها مثل شما هستن سر به بیابون میذارم
اینکه شما از دروغ های 2 سال پیش شوهرت ناراحت هستی هیچ عجیب نیست، عجیب اینه که بعد از 2 سال هنوز به خودش نگفتی از چی ناراحتی
بهش بفهمون. بهش یه فرصت بده که معذرت خواهی و جبران کنه. البته با بیان درست. نه یه جوری که بیاد همراه من بریم بیابون!


دوست عزيزم
فكر كنم شما پست هاي قبليم رو نخوندين ........ اتفاقا من گفتم و شوهرم دقيقا ميدونه من از چي ناراحتم و مخصوصا مدام در حال عذر خواهي كردن و قول دادن هست كه ديگه تكرار نميكنه اين دروغ گفتن-- رو چيزي كه هست و من در تاپيكي حدا از دوستان در موردش كمك خواسته بودم عادت به دروغ گفتن ايشون هست گاهي اوقات وقتي بهش ميگم چرا فلاني ازت اين سوال رو پرسيد خوب دروغ گفتي چه دليلي داشت راستش رو نگفتي ...... ميگه نميدونم همينطوري اومد رو زبونم گفتم .......... در مورد منم همينطوره وقتي متوجه ميشم دروغ گفته و ازش مي خوام چرا؟ فقط اظهار شرمندگي هست و عذرخواهي ......
مشكل من اين هست كه شوهرم خيلي سعي نمي كنه اين عادت رو كه به قول خودش دست خودش نيست رو كنار بزاره........... به قول يكي از دوستان در مقابل هرچيز سريع ترين پاسخي كه به ذهنش مي رسه ميگه كه ميشه دروغ.........