برادر گرامی
یک بار هم به شما گفتم!
شما 2 راه پیش رو دارید!
1- مثل نامزد سابق من باشید و تصمیم گیری راجع به سرنوشتتان را به خانواده بسپارید و مانند
آن بنده خدا که به معنی کلمه حیران و سرگردان این کشور آن کشور شده و در اوج نا امیدی
است بشوید!
2- با قاطعیت نظرتان را اعلام کنید!
متاسفانه مادر نامزد اسبق من بیماری روحی داشت و به همه دخترها یک انگ می چسباند!
من نمیدونم پدر و مادر شما چطور فکر می کنند اما روانشناس من به نامزد اسبقم گفت اگر
الان نتوانی خودت برای زندگیت تصمیم بگیری همیشه باید همینطور زندگی کنی!
حالا من به شما همین را میگم!
متاسفانه خانواده شما احساس تملک روی شما دارند و انگار این مسئله موروثی است!
اگر میخواهید سرنوشت فامیلتان را پیدا نکنید نیاز به اثبات خودتان و تصمیمتان با آرامش به
خانواده دارید! به آنها بگویید که شما را از دست نخواهند داد! فقط هرگز از کوره در نروید که
نتیجه عکس می گیرید!
این زندگی شماست و واقعا شوخی بردار نیست!
آنها با دختر مورد نظر مشکل ندارند! با اینکه شما خودت انتخاب کنی مشکل دارند!
شما میخواهی با کسی که انها انتخاب می کنند ازدواج کنی؟
دختری که شما تعریف کردی دختر به ظاهر مناسبی است ولی دلایل خانواده شما منطقی
نیست چون خودت انتخاب کرده ای!
موفق باشید!
علاقه مندی ها (Bookmarks)