سوالی دارم که چون مربوط به زیبایی ظاهری هست همین جا می پرسم
یه عده معتقدن اولین چیزی که باید پسندیده بشه، خصوصیات و ویژگی های ظاهری و به خصوص زیبایی چهره و اندام هست
به همین خاطر، حتی اگه قرار باشه یه خواستگاری رسمی صورت بگیره ،اولین جلسه، برای همین قضیه درنظر گرفته میشه
و اگه از این نظر مشکلی نبود تازه مراحل شناخت و . . . شروع میشه
این درحالیه که بعضی دیگه توصیه می کنن، توی همون جلسه خواستگاری اول معیارهای اصلی و دارای اولویت رو چک کنید بعد به مسئله زیبایی بپردازید
(یعنی تا جایی که می تونین به دختر خانم نگاه نکنین، چون ممکنه شیفته ظاهرش بشین و یا در حالت عکس به خاطر اینکه جذابیت ظاهری زیادی نداشته اون رو از دست بدین ! )
حالا سوال اینجاست که
فارغ از اینکه زیبایی اولویت چندم من هست، کدوم یک از این دو دیدگاه، صحیح تر هست ؟
(راجع به زیبایی های معنوی صحبت نمی کنم، صرفا در مورد زیبایی جسمی صحبت کنین )
به دلیلی که خودمم نمی دونم چیه ، همیشه توی ذهنم شکل و شمایلی خاص رو برای همسرم در نظر گرفتم
حس می کنم کاملا ناخوداگاهه
دختری که بهش علاقه داشتم شباهت زیادی با تصوراتم داشت، در عین حال با خیلی از معیارهای اصلی دیگه من هم مطابقت داشت
اما الان بعد از مدت ها دوری از اون فهمیدم که علت اصلی علاقمند شدنم بهش همین مسئله بوده، نه اینکه فقط این بوده باشه ولی مهم ترینش همین بود، اطرافیانم و شاید دوستانی که در این تالار بودن، تقریبا به وضوح این موضوع رو گوشزد میکردن
ولی خب . . .
داستان خیلی تکراری بود ، سروته مشخصی داشت ،اما وقتی برات اتفاق میفته حس می کنی اولین و اخرین ادمی هستی که این حس فوق العاده جدید! رو تجربه کرده
نمی خوام روضه بخونم
سوال دومم اینجاست که
ایا باید یه این ذهنیت بدون دلیل توجه کنم و به دنبال شخصی با ویژگی هایی ظاهری خاص باشم
یا اینکه دارم اشتباه میکنم و ممکنه به فردی با ظاهری متفاوت با چارچوب ذهنیم هم علاقمند بشم ؟
اصلا چطور میتونم این تصور و چارچوب بی اساس ذهنیم رو بشکنم ؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)