رضایت نمیدن (مخالفت خانواده با ازدواج با دوست پسر)

[A.H]

سلام دوست عزیز

پست‌های تاپیکو دو بار به صورت کامل خوندم. مشاوران عزیز همدردی - که خدا حفظشون کنه - راهنمایی‌های خیلی خوبی کردن. با اجازه‌ی بزرگترای انجمن منم دوست داشتم نظرمو بگم

ببین negsa جان، تو در ارتباط با دوست‌پسرت ( بهتره بگیم خواستگار.. اینجوری بهتره ) قبل از این‌که مراحل انتخاب همسرو بگذرونی دچار ارتباط‌های عاطفی و از اون بدتر ارتباط‌های لمسی و ... شدی. این‌جور ارتباط‌ها باعث ایجاد علاقه‌ی برخواسته از احساس ( و نه عقل ) میشه. سو‌ء تفاهم نشه، من نمی‌خوام بگم تمام علاقت به این پسر صرفا به خاطر حرفای عاشقانه و اینجور چیزا هستش. ممکنه اون ابتدا یه شناخت اندکِ عاقلانه باعث جذب شدنت شده باشه. ولی بیا قبول کنیم که بعد از ابراز احساسات و در ادامه ارتباطات لمسی هر چقدر بیشتر گذشته، تواناییت برای شناخت عاقلانه‌ی خواستگارت کمتر شده و باور کن اون شناخت اندکِ اول رابطتون اصلا برای جواب مثبت دادن به خواستگارت کافی نیست.
مطمئنم که دوست نداری آینده‌ی خودت و کسی که دوستش داری پر از سختی و فشارهای عصبی و خدای نکرده طلاق باشه. پس خواهش می‌کنم قبل از هر چیزی به فکر شناخت کامل خواستگارت توی یه جو غیراحساسی باش.
به خودت فرصت بده. اولین و مهم‌ترین کاری که باید بکنی اینه که رابطه‌های لمسی رو کاملا قطع کنی حتی دست‌ دادن رو هم ممنوع کن. ارتباط‌های لمسی برای آقایون و بالاخص خواستگار تو که طبق گفتت آدم معتقدیه، خیلی جذاب و لذت‌بخشه و همین ممکنه باعث علاقه‌ی به دور از عقل بشه. کار سختی هم در پیش نداری، چون اگه شناختت درست باشه و خواستگارت آدم بااخلاق و معتقدی باشه خیلی راحت می‌تونی قانعش کنی.
و همچنین در راستای قطع کردن رابطه‌های لمسی، دیگه خونشون نرو. بالاخره قبح اون کارا براتون ریخته ... وقتی یه جا با هم تنها باشین و شرایط محیا باشه، خیلی سخته که بتونین خودتونو نگه دارین (مخصوصا برای جناب خواستگار) ... قرار‌هاتونو توی مکان‌های عمومی و غیررمانتیک بزارین.
رابطه‌ی احساسی و ابراز علاقرو هم به تدریج کم و قطعش کن تا بتونی با عقلت در مورد دوست داشتن یا نداشتنش تصمیم بگیری... اول ابراز علاقه‌ی مستقیمو حذف کنین.. بعدش هم به تدریج هر حرفیو که میزنین و می‌دونین احساساتتونو تحریک می‌کنه، حذف کنین. دیگه فکر کنم دو نفری پیش هر مشاوری هم که برین بهتون بگه که رابطه‌ی احساسی قبل از قطعی شدن ازدواج، جز سم چیز دیگه‌ای نیست. اگه هر دوتون واقعا همدیگرو دوست داشته باشین، حتما خوبی همدیگرو می‌خواین و حاضر میشین که سم به خورد همدیگه ندین.
negsa جان، به آینده‌ی خودت و خواستگارت رحم کن و این کارا رو حتما انجام بده... غیر احساسی کردن رابطه و تصمیم عقلانی گرفتن در مورد خواستگارت شاید یه چیزی حدود ۲ سال طول بکشه. ولی باور کن ارزششو داره. و فکر کنم این حرفم درست باشه که اگه خواستگارت تو رو واقعا بخواد، نه تنها به خاطر تو این دو سالو صبر می‌کنه، بلکه به خاطر این‌که داری این رابطرو به سمت یه رابطه‌ی سالم هدایت می‌کنی بیشتر ازت خوشش میاد. حتما با هم پیش مشاور برین و برای سالم کردن رابطتون کمک بخواین تا منجر به یه تصمیم درست بشه.
با پدر و مادرت هم در مورد اجازه‌ی ازدواج بحث نکن. اون نامرو هم به هیچ‌وجه نده. جز تاثیر منفی تاثیر دیگه‌ای نداره.
از پدرت هم چیزی به دل نگیر. دختر خوب، تو فقط ۲۱ سالته ... و با توجه به نوع رابطه‌ای که با خواستگارت داشتی الان خیلی احساسی هستی. پدرت هم این موضوعو حس کرده و نمی‌تونه قبول کنه که دخترش با یه تصمیم احساسی وارد زندگی مشترک بشه. خواستگارتو قانع کن که رابطه‌ی احساسیو حذف کنین و بعد با هم پیش مشاور برین تا برای این کار کمکتون کنه و رابطتون شناختی مطلق بشه. بعد از حذف احساس، عاقلانه تصمیم بگیر. اون‌موقع وقتی بعد از ۲ سال خواستگارت دومرتبه اومد خواستگاری، هم پدرت متوجه میشه که خواستگارت تو رو واقعا می‌خواد و هم تو دلایلی منطقی خواهی داشت که پدرت با ازدواجتون موافقت کنه.
negsa جان، همون‌طور که بالا توضیح دادم،اگه توی اجرای هر مورد خواستگارت جا بزنه نشون‌دهنده‌ی اینه که با تمام وجودش تو رو نمی‌خواسته و به خاطر رابطه‌ی احساسی ( و بیشتر جنسی!) بهت علاقه‌مند شده، در نتیجه ارزش وجود تو رو نداشته پس نگران نباش که با این موضوع اونو از دست بدی.
البته من نگرانی تو رو در مورد از دست دادنش درک می‌کنم. شاید به خاطر رابطه‌ای که باهاش داشتی، الان حتما بخوای باهاش بمونی.. اما دختر خوب اگه خواستگارت ارزش تو رو نداشته باشه و تو باهاش بمونی اونوقت تا آخر عمر چیزی جز زجر کشیدن گیرت نمیاد. پس حتما این کارو انجام بده.

در آخر چون از خانواده‌ی معتقدی هستی میگم ... از این کارایی که کردی توبه کن که اگه واقعا توبه کنی خدا می‌بخشتتو همه‌ی کارارو درست می‌کنه.
امیدوارم تو این راه موفق باشی