خانه خدا توی قلب منه.![]()
چون هروقت که دلم از دنیا میگیریه. هروقت که حوصله هیچکس رو ندارم. هروقت که دلم میخواد از همه
چیز و همه کس فرار کنم تنها کسی که مطمئنم همیشه گوش شنوایی برای صحبتهام و گریه و شکوه هام
داره اونه. تنها کسی که مطمئنم در شرایط سخت می تونم بپذیرمش و باهاش دردودل کنم.
کسی که همیشه دردسترسم هست و بدون هیچ واسطه ای می تونم راحت باهاش صحبت کنم.
به صحبتهام خوب گوش می ده و بدون سرزنش آرومم می کنه.
آره واقعا انگار خانه خدا توی قلب منه.
حتی اگر تنهاترین تنهایان هم شوم باز هم خدایم هست او جانشین تمام نداشته های من است.








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)