شعری از دیوان امام خمینی ( قدس سره )
آب زندگانى
قـــــد دلجويت اندر گلشن حسن يكى سروى است كاندر كاشمر نيست
در آيينـــــــه من، آب زنــــدگانـى از آن شيرين دهـــن، پاكيـــزه تر نيست
ســرى كان گوى چوگانت نباشد به چـــوگانش زنم آن را؛ كه سر نيست
اگـــــر تخم محبّت جــــز تـو كارد ز بيخش بـــــــر كَنَم، كان با ثمر نيست
نهـــال عشقت اندر قلب "هندى" بـــــــه غير از آه و حسرت، بارور نيست
اين دو بيت، منسوب به امام(س) است و نسخهاى دستنويس به خطّ ايشان، از اين شعر موجود نيست؛
بُتى چون تو كجا در پرده ماند مگر از ننگِ چون من بت پرستى
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)