گفتار نخستین در چارچوبه ی حقوق ما

[termeh]

حق خود انسان برخودش

انسان باید اساسی ترین حقی که به گردن اوست—یعنی حق خدا – را بپذیرد وتسلیم ان شود و در مرحله بعد به حقوق خویشتن توجه کند .

از همین رو امام زین العابدین در رساله الحقوق اشاره فرموده اند که:
اول به حق خدا توجه کن و در مرتبه بعد حق خودت را در نظر آر!

واقعیت این است که کسی که خود را محترم نشمارد ،دیگران را هم نمی تواند محترم بشمارد.
حق انسان نسبت به خود چیست؟
یکی از حق کلی است که انسان بدن و امکاناتی را که خدا به او داده است ،در راه خدا مصرف کند.
حتی فرصتی را که به انسان داده شده است ،سرمایه اوست وانسان حق ندارد حتی وقت خودش را تلف کند .
تک تک اعضا و جوارح بدن باید زیر نظر انسان باشد و ادمی ملزم به مراعات حال انهاست .
باید بداند حق زبان چیست و این عضو کوچک چه انتظاراتی از او دارد؟
حق زبان این است که انسان ان را گرامی بدارد و از تلفظ حرف های کم ارزش تا چه رسد به فحش ونا سزا بپرهیزد .این عضو را می توان در مسیر خیر به حرکت در اورد و طوری عادت داد که حرف های اضافی را تکلم نکند .
در روایات امده که باید انسان"ترک الفضول"کند ،یعنی به قدر نیاز زبان را در دهان بگرداند.

عضو دیگر انسان گوش است که باید از افات،منزه و مصون بماند .پرهیز از شنیدن غیبت و استماع انچه حلال نیست،حق گوش است.

عضو حساس دیگر ،چشم است . این عضو هم دارای حق وحقوقی است . وقتی خدا برای چشم پرده ای به نام پلک در نظر گرفته است ،معنایش این است که در روز قیامت ،از انسان چشم چران باز خواست می شود ،پلک ها را مقابل دیدگان نکشیدی ؟