من همیشه خوشبخت بوده ام

[فرشته مهربان]

این دو بیت را از خانه خوشبختی من با خود ببر.... ، باشد که ترنم پیوسته تو این ابیات شود، و شهد کامت گردد. و آرزومندم که با پاره کردن بند تعلق و غمزدگی ، به صید آن صیاد پریوش یکتا در آیی. و تا آنجا که اسیر چشمان مخمورش نشدی، آرام نگیری...

حاشا که شود سینه ی عاشق غمناک
یا از جز عشق دامنش گردد چاک ( مولوی )


هر جا ترشی باشد اندر غم دنیا
می غرد و می پرد از آنجای دل ما ( مولوی )

و این خانه وسعتی دیگر می طلبد ، آخر جمعیت خوشبختهای این دیار بس افزون شده و ........ جایی می خواهیم وسیع تر .

ما را به سرایی وسیعتر می خوانی ، تا همه با هم سرود خوشبختی را ترنم کنیم که آبادگاه سازد ؟

آماده ایم تا این سرا را به وسعتی فراگیرتر متصل سازید تا خوشبختان تازه از ره آمده ورود کنند و خوش بدرخشند

پاورقی
=====

این تاپیک به دلیل فراوانی تعداد صفحات قفل می گردد و منتظر می مانیم تا مدیر محترم تاپیک جدید باز کنند .



.
.