امیدی به زندگی ندارم

[navay ashna]

دیگه به گذشته فکر نکن . هیچ گذشته ای برنمی گرده اگه با این حالتی که برای خودت درست کردی امیدی به برگشت باشه همه این کارو میکنن . ولی این خودت هستی که دوست داری اینطور باشی . با خودت مبارزه کن
اینها تلقینه نگو خسته ام ، نگو دلگیرم یا هر چیزی که باعث از بین رفتن اعتماد بنفس و انرژی مثبت تو میشه . به آینده ای که در پیش رو داری فکر کن
با این کارها غیر ضربه به خودت و آینده هیچ کار دیگه نمیکنی . همه این رفتارها را تجربه کردن همه یک روزی شکست خوردن و افسرده شدن و نا امید شدن و ....
خود من توی یک شکست 2 ماه هر روز گریه کردم همش دوست داشتم یک جا بشینم و فکر کنم که چرا این شدو آن شد . ولی بعد از 2 ماه همه چیز به حالت عادی برگشت
اینقدر اتفاقات دیگه توی زندگی میفته که گذشته خیلی زود برات کهنه میشه .از تجربیات دیگران استفاده کن . درستو بخون که از همه چیز بیشتر به دردت میخوره

سخت ترین دو راهی: دوراهی بین فراموش کردن و انتظار است.

گاهی کامل فراموش میکنی و بعد می بینی که باید منتظر می ماندی.

و گاهی آن قدر منتظر می مانی که می فهمی زودتر از اینها باید فراموش میکردی.