رفتارهای غلط من در زندگی مشترک

[bahar_t]

شنیدین میگن همه مردا سروته یه کرباسن؟خوب ما خانوم ها هم که بدتریم که. من کلی اشتباه مشترک با همه داشتم
- نتونستم حرمت خانواده ی نامزدم رو جلوش نگه دارم و اشتباهات اونا رو می زدم تو سرش و قسمت عمده ی دعواهام سر اونا بود( امروزم بعد یه ماه که همو دیدیم،علی رغم همه ی تلاشی که کردم واسه به کار بستن توصیه های دوستان خوب همدردی،6 ساعت خودمو کنترل کردم یه ساعت آخر دوباره گند زدم)
- زیادی حساس هستم و الکی به هر جمله و هر رفتار کوچیک اونقدر فکر می کنم که یه چیزی ازش در بیارم، هم خودمو اذیت کنم،هم اون طفلی رو
- پرتوقعم! کارای خودمو بزرگ می کنم و کارای اونو ساده و معمولی، این باعث می شه ازش دلخور شم
- یه رفتار خوب رو شروع می کنم اما تا آخرش نمی رم و زود ول می کنم
- وقت دعوا و دلخوری خوبی های نامزدم و زحمت هایی که می کشه یادم میره و فقط به بدی هاش فکر می کنم که دلخورتر و عصبی ترم می کنه
- جلوی دوستامون از خانوادش بدگویی می کردم و متلک مینداختم و تحقیرش می کردم اون طفلی ام صداش در نمی اومد، تا زندم خودمو بخاطر این کارم نمی بخشم، خدا کنه اون منو ببخشه. الان خیلی بهتر شدم اما هنوزم گاهی کنترلم رو از دست می دم
- با پیش داوری از کارا و حرف های قبلی در مورد خانوادش و کاراشون نظر می دم
- بدبین و دیر باورم. الانم گیر دادم که از من دوری و محیطت عوض شده داری ازم فاصله میگیری و با کس دیگه آشنا شدی و پشیمونی....امروزم تکرارش کردم و کلی ناراحت شد
- زیادی گریه می کنم و ارزش گریه ی خودم رو جلوش کم کردم
- ذهن خوانی در حد وحشتناک،با این که با دعوا و التماس و خواهش ازم خواسته این کارو نکنم
- بی سیاستم و بی فکر حرفای دلم رو می گم، زود پشیمون می شم اما گاهی بی فایدست
- نمی تونم خرجم رو کنترل کنم و گاهی پولی رو که اون با زحمت درمیاره الکی خرج هیچی می شه تازه هنوز رسماً خبری نیست، باید تا تو زندگی نرفتیم این مشکل رو حل کنم
- وقتی خیلی ناراحتم سکوت می کنم و بغ می کنم، اونم هی می پرسه و سکوت تا آخرش عصبی می شه و دعوا...
- دیر می بخشم و گذشته رو الکی نبش قبر می کنم
اصلاً من آدمم با این همه بدی؟