سلام دوست عزیز اگر دوستش نداری ونمی خواهی دوستش داشته باشی هیچ مجبور نیستی بسازی وبسوزی وبسوزانیش..........برو مثل یک مرد شجاع تو روش وایسا بگو متاسفم دوستت نداشتم ونمی تونم داشته باشم حقت ومهرت را میدم وطلللللللللاق.....مثل اروپا
اگه نمی خوای دوستش داشته باشی طلاقش بده شاید یکی پیدا شد که دوستش داشته باشه واونو خوشگل وزیبا ببینه وخوشبختش کنه واحساس دوست داشتنی بودن به زنت بده
زن تو آرزوی دست نیافتنی خیلی از مرداس ونیاز به ترحم تو نداره طلاقش بده تا یک عشق واقعی پیدا کنه
واگر طلاقش نمیدی به خاطر ترحم به خودته نه اون چون میدونی کسی اینقدر دوستت نخواهد داشت که زنت دوستت داره...
پس تو می خواهی یکی دوستت داشته باشه وتو مجبور نباشی دوستش داشته باشی که به این بهونه شونه از زیر مسئولیت خالی کنی...وتعهد سنگین ازدواج را زیر پا بگذاری....ویا شاید می خواهی انتقام اون دختر که دوستت نداشته وبهت جواب منفی داده را سر این زن معصوم دربیاری...وهمه را بندازی گردن خدا...به نظر من هم مادرها به خصوص وقتی عاقلند مثل مادر شما عروس های خیلی خوبی پیدا میکنند ....صرف نظر از لیاقت پسرشون....به خودت بیا یا طلاقش بده یا اون عشقی را که لایقش هست از ته دل تقدیمش کن اون نیازی به ترحم تو نداره چون آرزوی خیلی از مردای این کشوره حرفهایم را ذلسوزانه ببین ونظرت را بگو








علاقه مندی ها (Bookmarks)