ميدونيد بچه ها من يه قولي به خودم دادم و اميدوارم همه دوستاني که در جريان مشکل من بودن بشنون.مدير همدردي محترم،آني جان،فرشته مهربون عزيز،جناب بي بي،جنابsci،دل عزيز،پريوش جان،ليلا موفق عزيزم،غزاله عزيز و هزاران دوستان خوبم که با من بودن و بهم کمک کردن و همدردم بودن و پا به پام بودن و تمام تلاششون رو ميکردن و ميکنن تا من شاد باشم و زندگيم بهتر و بهتر بشه ميخوام تا مدتي اصلا تايپيکي باز نکنم و از مشکلات و آه و ناله ننويسم.نه اينکه مشکلات حل شده نه، ميخوام ذهنم يه کم آرومتر بشه .براي همين ميخوام تايپيکهايي که مينويسم يه کم بوي شادي داشته باشه و البته هم ذکر تجربيات زندگيم به دوستان ديگه همين و بس.اينجوري ميخوام از اون حال و هواي خسته کننده يه کم دربيام،ديگه خسته شدم اينقدر که اومدم اينجا و آه و ناله کردم و به زمين و زمان بد گفتم.اينجور تايپيکها بچه ها بهم اميد ميده.با خودم وقتي که فکر ميکنم اکثر اين چيزها براي من هم اتفاق افتاده و من ناشکر بودم و هستم.حتي چيز کوچيک هم ميتونه آدم رو تو زندگي مشترک خوشحال کنه اگه آدم نکته بيني باشي و بهشون خوب دقت کني....
ببخشيد که پارازيت انداختم و اينجا اينها رو نوشتم از همگي دوستان معذرت ميخوام[align=center]
علاقه مندی ها (Bookmarks)