وای اویژه جوووووووووون فدات شم منم یه ماجرایی واسه دوچرخه داشتم
از بچگی ارزوشو داشتم متاسفانه کسی توجه نمیکرد
البته به عشقم نگفتم که ارزوشو داشتم و مربوط به مال بچگی بود...فقط بهش گفته بودم دوچرخه خیلی دوس دارم
و هر موقع تو خیابون کسی و با دوچرخه میدیدم یا از کنار مغازه دوچرخه فروشی رد میشدم با حسرت نگاه میکردم
روز تولدم یعنی خرداد امسال واسم یه دوچرخه خیلی خوشگل خرید...از خوشحالی داشتم بال در میاوردم
اخه بهم گفته بود واست دوچرخه نمیخرم 2سال دیگه واست ماشین میخرم...
دیروز که اینجا پست و خوندم یاد دوچرخه خودم افتاد که خونمونه البته ایران نیست چون ایران کسی اجازه نمیده سوار
بشم...دیروز به عشقم گفتم این دوچرخه ای که واسم خریدی از بچگی ارزوشو داشتم.بوووووووووس![]()








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)