بهار عزیز
من اعتقاد دارم هدف از اشتغال یه خانم باید کاملا متفاوت با اقایون باشه
شما نه الان نه بعد از ازدواجت مسئولیت مالی خاصی نداری( مگه اینکه اجبارا از جانب همسرت بهت تحمیل بشه)
پس هدف از کار کردن شما صرفا درامد زایی نیست
شما و هر زن دیگه ای این موقعیت رو دارین که فارغ از فشارهای مالی برین دنبال علایق استعدادهاتون
شما موظفی هرکار و شغلی رو که ازش لذت میبری انتخاب کنی در غیر اینصورت ظلم بزرگی در حق خودت و خونواده اینده ات کردی
پس خیلی به این فکر نکن که کجا استخدام بشم بیمه داشته باشم خونه قسطی بگیرم ماشین بگیرم و . . .
نهایت اینه که همسر اینده ات خیلی پولدار نیست ، شما به همین سطح رفاه راضی باش در عوض میتونی توانایی های خودت رو در عرصه های دیگه ای به نمایش بذاری و از زندگیت اینطوری لذت ببری
بعد از چهل پنجاه سالگیت تنها حقوق بازنشستگی و اقساط پرداخت شده ات نیست که بهت ارامش میده
بعد از سی سال به جایی رسیدی که در تخصص خودت حرفی برای گفتن داری
این تخصص لزوما اکادمیک نیست ، ولی پویاست ،به روزه ، لحظه به لحظه باهاش زندگی می کنی ، از زندگیت جدا نیست ، ازش لذت میبری ، بهش افتخار می کنی و . . .
اتفاقا وقتی یه زن به یه همچین جایی میرسه این سرزندگی و نشاطش رو به همسر و خونواده اش هم منتقل می کنه
و این بهترین نوع کار کردن یه زنه
خب حالا شما میگی معماری
کاملا این رشته رو بررسی کن نه فقط منابع کنکور ارشد رو
بین توانایی بالقوه ای داری که باید شکوفاش کنی ، چه نتیجه ای میخوای ازش بگیری
می خوای در این رشته به کجا برسی و اینده خودت رو چطوری ترسیم کردی
ببین محیط های کاریش رو می پسندی
حتما با یه مشاور تحصیلی و . . . در ارتباط باش ، با کسایی که دانشجوی این رشته هستن یا در این زمینه فعالیت می کنن هم صحبت کن
اینقدرم ایه یاس نخون
در همه حال اعتماد به نفست رو حفظ کن
درست یا غلط چهار سال از زندگیت رو برای اون رشته خاص گذاشتی
اینکه دائما در مورد اشتباهات گذشته ات با دوستات و به خصوص همسر اینده ات صحبت کنی ، اشتباه بزرگتریه
کسی که نمی تونه کار خاصی برات انجام بده ، دوست داری خودت و دیگران دائم سرزنشت کنن ؟!
هنوز خیلی جوونی خیلی وقت داری برای شروعی دوباره اصلا دیر نیست
این شروع لزوما کنکور لیسانس یا فوق نیست ، بلکه یه جهش موثر و هدفمنده
علاقه مندی ها (Bookmarks)