سر افراز عزيز( كه اميد دارم هميشه سر افراز باشي!)
اين تو يكي از كتب مقدس نوشته شده كه:"
زمانيست براي پيوستن
زماني براي گسستن
زماني براي سلام
و زماني براي وداع.."
برخي اوقات در شروع يك راه ما تصور مي كنيم اين راه ماست اما داده هاي بعدي راه ديگري را نشون ميدن. اينجور وقتا تقصير كسي نيست.
مهم در راه بودن و حركت كردنه سر افراز .مهمه كه انسان تشخيص بده لحظه عزيمت كي يه.. مهمه كه انسان شهامت رفتن در لحظه اي پيداكنه كه ديگران هنوز مردد هستن و مي ترسن و..
و مهمه كه گاهي تشخيص بديم شايد عمر يه رفاقت بسر رسيده.
زوج هايي رو دوستاني رو خانواده اي رو مي شناسم كه روزي به اينجا رسيدن كه به علت اون زمان مقدر براي جدايي رسيده..و با احترام و رفاقت باهم خداحافظي كردن.
دوست عزيزم!هر تصميمي گرفتي يقين دارم اونقدرنيرومند و توانا هستي كه از پسش بر بياي ..شايد لحظه هايي ناچار بشي به قلبت بگي نه!تصميمي كه اراده و شجاعت فراواني ميخواد..اما مي دونم اين روز ها هم ميگذره و تو با سربلندي به اونچه پشت سر گذاشتي نگاه ميكني ..به قول دوست عزيزم:
چه غم كه عشق به جايي رسيد يا نرسيد
كه آنچه زنده و زيباست.. نفس اين سفر است!
علاقه مندی ها (Bookmarks)