[align=justify]لَقَدْ أَنزَلْنَا آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿نور 46﴾
قطعا آياتى روشنگر فرود آورده ايم و خدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت میكند.
خاطره ای از این آیه دارم که گفتنش شاید خالی از لطف نباشه امیدوارم خلاف قوانین تاپیک نباشه که بگم. آیه بسیار زیبا بود و به دلم مینشست. اما این آیه مدتی برای من جای سوال بود.
"خدا هرکه را بخواهد به راه راست هدایت میکند" سوال: "آیا خدا نمیخواد همه براه راست هدایت بشن!؟"
یکی از همکارانم که اعتقادی به نزول قرآن از سمت خدا ندارد همیشه میگفت : "ببین! این کتاب او نیست، مگر میشود خدا بین بنده ها فرق گذاشته و هرکه را بخواهد ...!؟"
میدانستم اینطور نیست، این نتیجه گیری با ابتدای آیه که میگفت: "قطعاً آیاتی روشنگر فرود آوردیم (برای همه)" منافات داشت! اما نمیدانستم چطور...؟
سرکلاس یکی از اساتید الکترونیک دانشکده، جملات استاد مرا بیاد این آیه انداخت! تکیه کلام استاد همیشه این بود: "من هرکس را بشناسم بهش نمره میدم!" ... بین بچه ها پیچید که استاد فلانی به هر کس خوشش بیاد و بشناسه نمره میده!
ترم بعد استاد سرکلاس میکروکنترلر معمای ساده مرا حل کرد!
حرف بچه ها به گوشش رسیده بود، آمد سرکلاس و گفت: "بچه ها بنظرتون من دانشجوهامو چطور میشناسم!؟ آیا باهاشون میرم فوتبال!؟ یا میرم سینما!؟ ... یا اینکه دانشجوهامو از روی فعالیت کلاسیشون میشناسم!؟"
همین یک جمله کافی بود که به خودم نهیب بزنم که خدا چه کسی را میخواهد!؟
هرکه را بخواهد هدایت خواهد کرد، هرکس خودش بخواهد هدایت شود...
سپاس خدایی را که خودش را به ربوبیت به تمام ذریات انسان بطور یکسان عرضه نمود.[/align]







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)