با ترس هایم روبرو شده و برای ازدواجم تصمیم می گیرم: جرقه ای در ذهنم زده شد

[الميرا1358]

من خیلی خسته هستم
دلم می خواد زندگیم تموم میشد و من نبودم
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا نشد که من هم یک زندگی نورمال و شوهر و بچه داشته باشم؟ مگه خواسته زیادی داشتم؟ دلم که هیچی احساس می کنم تمام وجودم در هم شکسته ....

خيلي خوب دركت مي كنم دوست گلم. باور كن همه ما انقدر از اين مسايل داريم كه خدا مي دونه. درك مي كنم كه شرايطتت سخته ولي باور كن علت تمام مشكلات تو عدم تصميم گيري و بلاتكليفي اته. ببين بايد تصميم بگيري. يه دندون يا درد مي كنه مي كني اش يا ميري ترميم اش مي كني. با درد دندون نمي توني تا اخر عمرت زندگي كني.
من نمي گم جدا شو نمي گم بمون. مردم روانشناسي ات مي كنن مي گن حالا سلطه گري يا پرخاشگري ولي تو اين هستي و در هر حال حاضر و با اين همه مشاوره كه رفتي هم نتونستي به نقطه ايي برسي. هركسي خويي داره كه منحصر بفرده بعضي از ادما دوست دارند مردشون قوي باشه رو باي خودش ايستاده باشه. تو هم يه مرد مي خواي و شوهرتو اون چيزي نيست كه تو مي خواي. هردوتون هم عوض نمي شيد. تمام. اين واقعيت لخته كه بايد ببيني....مي دوني نظرات مختلف تو رو گيج كرده...مشاور..همين سايت...اعضاي خانواده..دوستان ..سابينا و دل و عقلش...همه اش در حال جمع كردن داده ها هستي ولي زمان نتيجه گيري ايه عزيز من... تا كي مي خواي اين بلاتكليفي رو تحمل كني... يا با اين اخلاقاي شوهرت مي سازي با همين ها نه اون حرفاي تئوري كه اين كار رو كني خوب ميشه..نه...يه سري چيزا و اخلاقا درست نميشه. انفعال درست نميشه ..بداخلاقي درست نميشه..بي مسئوليتي درست نمي شه..اينا عجين با ادماست..اگه مي سازي برو سر خونه زندگي ات عروسي بگير و خونه ات رو بچين و برو....

نمي توني تحمل كني ..باهاش احساس كمبودمي كني..شخصيت ضعيفش رو دوست نداري... جدا ميشي ..و خودت رو اماده ميكني براي شرايط بعد از جدايي.... حركت مي كني... راكد موندن گندابه ...برگ برنده ات اينه كه هنوز خونه ات نرفتي و زن مطلقه انچناني محسوب نمي شي...
ببين خوشگلم هر راهي سختي خودش رو داره تو نمي توني بشيني و از خدا شكايت كني... همه تو زندگي اشون چالش دارن ولي مديريت مي كنن. من از طلاق و طلاق كشي واقعا ناراحت ميشم. اين روزها متاسفانه بسياربسيار زياد شده...و اين خيلي براي جامعه گيج كننده است چون طرح جامعه عوض مي شه ولي از طرفي وقتي يه زندگي پيش نميره پيش نميره ديگه...زوري كه نمي شه .تو فكر مي كني تا چند سال در 28 سالگيت ميموني در جواني ات...فكر اين رو كردي كه با اين دست دست كردن به 30 سال هم ميرسي...ولي هنوز اندر خم يك كوچه ايي.... انتخاب كن راهتو و بهش معتقد باش... ازخدا كمك بخواه كه راه درست رو نشون بده و به صداي قلبت هم گوش كن...