آیا علاقه قابل تغییر است؟

[haaj.amir]

[align=justify]شما کار خوبی کردی که اجازه دادی خانواده ها وارد گفتگو بشن اینطوری نشون دادی که رابطه تونو جدی گرفتی و برات مهمه. از این به بعد هم سعی کن برای هر اقدامی با خانواده بری جلو تا صورت رسمی تر و محترمانه تری داشته باشه.
اما بهش زمان بده بزار افکار آشفته خودشو یکم سروسامون بده. اون الان به انکار رسیده. یه دلش میگه آره یه دلش میگه نه. باید باورت کنه، باید مطمئن بشه که همه اون حرفارو الکی و به شوخی زدی.
باید بهش شخصیت بدی، هرجوری که میتونی، که واقعا باورش بشه براش خیلی ارزش قائلی و هیچکس جای اونو تو قلبت نمیگیره. (این کمترین توقع یه زنه)
باید با رفتارت و با حرفات اطمینان از دست رفتشو دوباره احیا کنی طوریکه بتونه بهت تکیه کنه، بهت اعتماد کنه و بدونه که هم با قلبت انتخابش کردی و هم عقلت و اینکه از همه نظر مطمئنی اون بهترین انتخاب زندگیته و مطمئن بشه که تو به درستی انتخابت شک نداری.
ازش نظرشو درباره آینده بپرس و ازش بخواه هر فکری که بنظرش میرسه برای اینکه زندگی آینده رو بهتر و محکمتر بسازید بهت بگه، بهش نشون بده برات آینده و اینکه همیشه درکنارش باشی مهمه. نشون بده که میخوای یه زندگی سالم و پراز عشق و علاقه باهاش داشته باشی. کاری کن که مطمئن بشه همیشه مراقبش هستی، همیشه درکنارش میمونی و میتونه روت حساب کنه.
من فکرمیکنم اشتباهات دیگه یی هم داشتی، اگه داشتی سعی کن اونارو هم برطرف کنی، اینجوری نشون میدی حرفات فقط در حد حرف نیست و بهشون عمل میکنی.[/align]

اصلا مگه میزاده من باهاش صحبت کنم. زمگ می زنم جواب میده ها اما میبینه کار مهمی ندارم میگه اون کار داره و باید بره. من همه ی این حرفها رو بهش گفتم. اون از خود من بیشتر منو میشناسه. میدونه واقعاً دوستش دارم و هرکاری واسش می کنم. قبلا هم ثابت کردم. (فقط یک دوست داره که شهر دیگه دانشجوست . واسط دوستی ما هم اون بوده. خیلی باهاش حرف زدم . اونم با خانومم صحبت کرد. اولا که قهر کرده بودیم می گفت خیلی شاکیه و نمی ذاره در مورد من صحبتی بشه. اما این اواخر که اومده بود و باهاش صحبت کرد می گفت که الان خیلی نرم شده و دیگه در حد انفجار شاکی نیست .و گفته: من می دونم و مطمنم که کسی دیگه نمی تونه واسه من مثل امیر بشه و امیرو خیلی دوست دارم. اما نمی دونم چم شده که اصلا دوست ندارم به هیچی فکر کنم و می خوام تنها باشم. ا
می بینی؟؟ اون مثل کسیه که می دونه خوابه و می خواد بیدار شه اما نمی تونه.
اگر راضی بشه همدیگرو ببینیم یا بریم پیش مشاور یا بیشتر با هم صحبت کنیم من می تونم قانعش کنم. پشتیبان و ضامن من خدا و عشقمه. بخاطر اینکه میدونه من می تونم با حرفهام آرومش کنم اصلا زیاد باهام حرف نمی زنه. همش میگه حرفامونو قبلا زذید. خیلی داغونم خیلی خیلی. برای همه ی جوونا دعا کنید.. منی که به عشقم و قدرتش شک نداشتم این شده عاقبتم وای به حال بقیه.
فکر کنم فعلا نمی تونم کاری کنم جز صبر کردن و زمان دادن. اما از زمان دادن هم خوشم نمی یاد. می ترسم واقعا بتونه فراموشم کنه