ازدواج دوم،مخالفت با بچه دار شدن

[taranee]

متشکرم دوستان خوبم
من از راه محبت و صمیمیت وارد شدم همه این راهها رو رفتم اوایل شوهرم خیلی سر سختی میکرد ولی حالا بهتر شده ولی یه چیزی منو نگران میکنه این که شوهرم هر دفعه یه زمانیو پیشنهاد میده حس میکنم بازیم میده تا یه وقتی که دیکه من نتونم بچه دار شم این خیلی آزارم میده اوایل خیلی امیدوار بود بچش یه وقتی برگرده و با ما زندگی کنه و منم حرفی نداشتم ولی بتدریج که بزرگتر شد و وابستگیش به مادرش بیشتر شد و کار مهاجرت ما نیز قطعی شد دیگه همسرم مطمئن شد که اون بچه هرگز نمیاد پیش ما و از نظر عاطفی هم صلاح نیست از مادرش جداش کنه حالا یه خورده بهتر با قضیه بچه دار شدن من کنار اومده ولی من هنوز نگرانم و از طرفی برام سخته تو یه مملکت غربت تازه برم دنبال دکتر و درمان نازایی ترجیح میدم همینجا بچه دار شم ولی همسرم حرف اول و اخر و دیشب زد و گفت دیگه در موردش صحبت نکن من نمیتونم با زن و یه بچه کوچولو برم یه مملکت غریب اونجا تو باید بشینی از بچه نگهداری کنی و همه مسئولیت زندگی بعهده منه بهتره اونجا اقدام کنی که بچه بعنوان سیتی زن اون کشور یه امکاناتی داشته باشه ولی راستش ایتقدر تو این مدت شوهرم نظرات مختلف داده در مورد زمان بچه دار شدنم و زمانهای مختلفی گفته و بعدش پشیمون شده و گفته نه الان وقتش نیست دیگه به حرفهاش اطمینان ندارم با خودم تصمیم گرفتم دیگه چیزی نگم و زمانی که رسیدیم اونجا بلا فاصله ازش جدا شم که بدونه منم تو زندگیش اهمیت داشتمو بهم اهمیت نداد و من به ظاهر همیشه اولویت اول زندگیش بودم ولی فقط تو حرف در عمل آخرین نفر بودم
چون مطمئنم بریم اونجا میگه حالا وایسا جا بیفتیم وضعیت خونه و کارمون مشخص شه بعد بچه دار شو و به این ترتیب عمر منم میگذره

[شب نم]

با خودم تصمیم گرفتم دیگه چیزی نگم و زمانی که رسیدیم اونجا بلا فاصله ازش جدا شم که بدونه منم تو زندگیش اهمیت داشتمو بهم اهمیت نداد

[شب نم]

با خودم تصمیم گرفتم دیگه چیزی نگم و زمانی که رسیدیم اونجا بلا فاصله ازش جدا شم که بدونه منم تو زندگیش اهمیت داشتمو بهم اهمیت نداد

احساس میکنم بچه داشته باشم خیالم از زندگیم راحت میشه چون واقعا از تنهایی و طلاق واقعا میترسم

اگه از طلاق و تنهایی می ترسی چرا می خوای اونجا جدا بشی؟ اونجا که بدتره!

البته می دونم از روی ناراحتی داری این حرفها را می زنی و بخش مهمی از نگرانیت واسه بچه دار شدنت به قول قدیمی ها محکم کردن میخ زندگیته. فکر می کنی با بچه دیگه طلاقت نمی ده.

مگه همسر قبلیت با بچه ازت جدا نشد؟
مگه همین همسرت بابجه از همسر قبلیش جدا نشد؟
چرا فکر می کنی بچه جای پای تو را محکم می کنه؟

===========================

در مورد رفتار همسرتون، احساس می کنم ایشون از بچه دار شدن نگرانیهای توی ذهنش هست. زمانی که بچه شون دو ماهه بوده جدا شدن. پس یک احتمال این هست که با همسر قبلی اختلاف داشتند و همسرشون هم با همین سیاست غلط بچه دار شدن سعی در رفع مشکلات داشتند که نشده و با اومدن بچه بدتر هم شده. طبیعیه که همسرتون تصویر ذهنی خوبی از بچه دارشدن توی ذهنش نباشه و بترسه.
زمانی که یک نوزاد دوماهه است تمام توچه خانواده معطوف به این کوچولوی تازه از راه رسیده است و اصلا حتی وقت دعوا کردن هم ندارند. ببینید اوضاع چقد بین این دو نفر آشفته بوده که با یک نوزاد دوماهه طلاق گرفتند. احتمالا حتی زمان تولد بچه هم به جنگ و دعوا می گذشته وگرنه کسی که دوماهه کارش به طلاق نمی کشه ...

نتیجه: همسر شما از بارداری همسرش و تولد دخترش خاطرات خوبی در ذهنش نیست. می ترسه.