اگه به جای من بودین چه کار میکردین؟

[f_z]

فرناز عزیز
من کم تالار میام ولی امشب کل تاپیکت رو خوندم ..با تمام وجودم متاثر شدم که روح و جسمت اینقدر آزار دیده .خوب می دونم و درک می کنم که ترمیمش اصلا به این آسونی نیست .مدتها طول خواهد کشید تا این خاطرات تلخ از ذهنت پاک بشه ..عزیزم منم جدا شدم ..هیچوقت حتی توی ذهن خودمم به خودم اجازه نمی دم که بگم من(( مطلقه ام )) .اصلا این کلمه رو دوست ندارم .من هم شرایط سخت توی زندگیم خیلی زیاد داشتم و هنوز هم درگیر عوارض همان دوران هستم اما فقط خواستم بهت بگم که با وجودی که مشکلات زندگیم کم نیست اما از صمیم قلب زندگی الانم رو دوست دارم ..الان احساس اعتماد به نفس خیلی بیشتری نسبت به سابق دارم و بدون اغراق بهت بگم که خودمو بابت اینکه خیلی قبل تر اینکار رو نکردم سرزنش می کنم ....طلاق مرحله سختی بود و منم تمام این سالها عین تو ازش می ترسیدم اما کم کم دارم حس می کنم که چقدر ترسم بی دلیل بود..می خواستم همه اینا رو برای گفتن یه چیز بهت بگم ...
عزیزم هیچوقت برای از دست دادن چیزهای مادی خود خوری نکن ..مهریه .جهیزیه .خونه....... هیچ چیزی توی این دنیا اونقدر ارزش نداره که آرامش تو رو مختل بکنه ..پول و همه چیزهای مادی خیلی گذرا تر از اون هستن که بخوای حتی برای لحظه ای بهشون فکر کنی ..تو خیلی چیزهای با ارزش داری که شاید قدرشونو نمی دونی ..یه خانواده خوب که عین کوه پشتت هستن ..یه شغل خوب و استقلال مالی و از همه اینا قشنگ تر جوونی که خدا بهت هدیه داده و بازم از اینا بالاتر یه کوله بار تجربه های مفید که اگرچه تلخن ولی هر کدومشون می تونن خوشبختی آینده تو رو تضمین کنن ...دیگه از خدا چی می خوای؟؟!!
اصلا به گذشته و اینکه چه چیزهایی از دست دادی فکر نکن ..سعی کن روزهای آینده تو با شادی بسازی .این تویی که تعیین می کنی آینده تو چه شکلی خواهد بود ..پس یه آینده شاد رو برای خودت بساز