سلام
هیچ شکی ندارم که شما هم مثل همه ادما به توجه و دلسوزی و همراهی احتیاج داری..دقت کن نباید اینو بگی که دوستان راهکار بدین
یه نفره که می تونه بهت کمک کنه
فقط خودت....وقتی می شینی و می گی چیکار کنم.چرا اینطور شد.چرا اون طور شد...این باعث می شه که به این کلمات همیشه متوصل بشی......از گفتن اینها پرهیز کن
عمل کن.فقط همین
بازم می گم
بیشتر تو اجتماع باش..کارهایی که پیش رو داری همین حالا انجام بده.....
سریع تو یه ارایشگاه خوب کارو شروع کن...ادما رو بشناس و اجازه بده که همه ازهنر شما لذت ببرند و تو این کار ادم قابل اعتمادی بشی(بالاترین مدرکو تو ارایشگاه بگیر)..زمانی خود شما یه استاد و یه ارایشگر ماهر می شی و من تا اون جایی که میدونم یه وام خوب برای زدن ارایشگاه می دن که موقع قسطش چند ماه بعد شروع می شه با درصد کم
.......................
در ضمن یادت باشه مهم نیست که پدر و مادرتون چی می گن ...مهم اینه که بهشون خوبی کنی ..کمک کنی به پدر و مادری که یه عمر زحمت شما رو کشیدن و ایمان داشته باش که خیر شما در خوبی به پدر و مادره








علاقه مندی ها (Bookmarks)