سلام مجدد به دوستان عزیز: جاری من توی جمع خانوادگی هرازگاهی این کار شوهر منو گوشزد میکنه که باعث خنده بقیه میشه حتی خواهرم شوهرمومورد تمسخر قرار میده.من خودم تا بحال در این مورد با خانواده ام صحبت نکرده بودم چون خانواده من دید بدی نسبت به کبوتر دارن .اما این ای موضوع از طریق خواهرم که توی فامیل شوهرم حضور داره بیان شد.خداییش منم به کبوتراش علاقه نشون میدم اونم خیلی خوشحاله ولی من از درون ناراحتم و دارم ذوب میشم جالبه ولی من اصلا نمیتونم دلش رو بشکنم یه بار در مورد نظر بقیه راجع به کبوتر باهاش صحبت کردم خیلی ناراحت شد من در دوران مجردی کبوتر رو کثیف و موجودی منفور میدونستم که این فکر از خانواده ام به من القا شده بود اما بعدش که رشته دامپروری قبول شدم دیگه این فکر رو نمیکنم.از کبوتر بدم نمیاد ولی یه حسی دارم مثل اینکه کبوتر کثیفه و بقول دوستمون ریشه در روان داره.اگر بچه دار بشم از اینده اون هم میترسم مثل باباش بشه یک علاقه مندبه کبوتر.باورتون نمیشه وقتی کبوتراش رو توی دست میگیرم یا اب و دونه میدم خیلی خوشحال میشه .تو رو خدا یه راهکار خوب به من بدین چون سر یه دوراهی موندم که به کبوتراش علاقه نشون بدم یانه؟به نظر خودم چند باری که علاقه نشون دادم تعدادشون رو بیشتر کرده ار 20تا شده 60تا!!!!قیافه شوهرم اصلا نمیخوره که از این ادما باشه در ضمن به یک نکته اشاره کنم که اهل هوا کردن کبوتر نیست .کبوتراش همیشه ازاد هستن. کبوتراش همگی اهلی هستن