
نوشته اصلی توسط
elnaaaz
من اصلا اختلافمو نه به خواهرم ميگم نه مامانم. خودشم ميدونه
وقتي ديديم جيك و پيكمونو ميره مامنش ميگه گفتم منم بگم شايد از تنهايي دراومدم و كمكم كردن.
هر اختلافي كه بينمون ميشد الكي ميگفت به كسي نميگم ، ولي بعدها ميديدم تماماً و كمالاً به مامانش ميگه.
مادر شوهرم زن بدي نيست. تا قبل اين ماجرا خيلي دوسش داشتم. واقعا دلسوز و مهربون بود.ولي تو خونشون حاكمه. حرف حرف مادر شوهرمه.
انگار نامزدم مثل بچه بايد مطيع حرفاش باشه
دوس ندارم نامزدم مثل بچه براش تعيين تكليف كنن
بالاخره عقلش اونقدر كامل شده كه زن گرفته.
اگه قبلنا بود مطمئنم تا حالا چندبار زنگ زده بود. چون تحمل دوري و قهر بودن رو نداره. ول چون خانواده هم هستن تو اين ماجرا ، مطمئنم بهش ياد دادن كه زنگ نزن، به زنگش جواب نده، بذار خودش بلا نسبت همه به غلط كردن بيافته.
علاقه مندی ها (Bookmarks)