ممنون ازدوستانی که لطف کردن وبرام نوشتند.
سابینای عزیز،تایپیکی که معرفی کردی روخونده ام ولی موضوع اینه که اصلا ربطی به همدردی نداره وقتی میبینم تقریبا همه جای دنیا جنگ ودعواست ونتیجه اش هم کشتار دسته جمعی میلیون ها انسان که همه به خاطر امکانات دنیوی هست دلم به درد میاد.اونوقته که احساس می کنم آخر دنیاست وچیزی به نابودیش نمونده.
دست خودم نیست وقتی حتی توی خواب هم می بینم که زلزله شده واون فلاکت وفاجعه رو از نزدیک حس می کنم تاچند روز توشوک خوابم می مونم.
یااینکه وقتی می بینم بچه یکی از دوستام به خاطر نخریدن یه اسباب بازی دلخواهش که گرون قیمت هم هست ناراحته تمام فکرم رو اشغال می کنه که ای کاش من قدرتش رو داشتم که بتونم براش بخرم.ای کاش قدرتش رو داشتم که بتونم جلوی این همه خون وخونریزی روبگیرم وای کاش قدرت قبول فاجعه ی پیش آمده رو داشتم.